BACK   ...the right site for fishing lovers
 

ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟ ή ΚΑΝΑΔΕΣΙΚΟ Glycera Dibranchiata

Blood Worm "en"/ Ver Americain "fr"/ Americana "es"/ Americano "it"

 
 

 

Επίσης πολύ γνωστό ως “καναδέζικο”, το αμερικάνικο είναι σίγουρα το δόλωμα που χρησιμοποιείται πιο πολύ από όλους τους ψαράδες των διαφορετικών ειδών αυτού του σπορ. Στις Αγγλοσαξονικές Χώρες το όνομα του σκουληκιού αυτού είναι “bloodworm”. Το όνομα αυτό, το παίρνει λόγω την παρουσία στο σώμα του ενός κοκκινωπό υγρό που, λόγω των διαφορετικών οργανικών συστατικών, έχει ομοιότητα με το ανθρώπινο αίμα. Παρουσιάζεται ως αρκετά μακρύ σκουλήκι (μπορεί να φτάσει μέχρι τα 30–40 εκ.), μπορεί να τραβηχτεί, και έχει μία “προβοσκίδα” που βγάζει από την πλευρά του κεφάλι όταν τον ενοχλούν και όταν το χρησιμοποιεί για να σκάβει την φωλιά του στους μαλακούς βυθούς στον οποίο ζει. Η παρουσία του είναι σταθερή ειδικά στον βόρειο τομέα της Γης, με περισσότερη συγκέντρωση στις Ανατολικές ακτές της Βόρειο Αμερικής μεταξύ Cape Code, False Bay και προς τα πάνω, ακόμα μέχρι τον Καναδά, ενώ στην Ευρώπη, βρίσκεται μόνο στις Βόρειες ακτές της Γαλλίας.

Το αμερικάνικο είναι ένα δόλωμα που τραβάει πολύ αποτελεσματικά η απόλυτη πλειοψηφία των ιχθυολογικό ειδών που κυνηγάμε. Η αναφορά, βεβαίως είναι κατευθυνόμενη στην δική μας τέχνη ψαρέματος, το Surfcasting. Είναι ένα δόλωμα που δεν γνωρίζει εποχές, χρησιμοποιείται κάλλιστα με οποιαδήποτε καιρική συνθήκη είτε κατά τη διάρκεια της ημέρας, είτε της νύχτας. Έχοντας ένα κορμί αρκετά σκληρό, το αμερικάνικο αντέχει πολύ καλά τα μακρινά και δυνατά πετάγματα χωρίς να μας δημιουργεί κανένα πρόβλημα. Φυσικά, κάποιες προφυλάξεις πρέπει οπωσδήποτε να τις πάρουμε: μια, και μάλλον την ποιο σημαντική είναι να το δολώσουμε πάνω στο αγκίστρι με τη βοήθεια της βελόνας, ένα μικρό αλλά πολύ χρήσιμο εργαλείο που θα μας βοηθήσει άψογα για να μη σκορπίζουμε μάταια το πολύτιμο αίμα που επικρατεί. Μη ξεχάσουμε ότι είναι ακριβώς αυτό το πολύ χρήσιμο υγρό που, σιγά σιγά που βγαίνει από το σώμα του σκουληκιού, εκεί που το τρυπήσαμε με την βελόνα, μπασμόνει την περιοχή γύρω που το τοποθετήσαμε με το πέταγμα, προκαλώντας έλξη για τα θηράματα μας.

Πραγματικά, δεν υπάρχει ψάρι που αποφεύγει αυτή την λιχουδιά. Η ευπάθεια του δεν είναι καθόλου πρόβλημα αφού βρίσκεται στο εμπόριο σε όλα τα μαγαζιά ειδών αλιείας που το πουλάνε είτε χύμα είτε σε πλαστικά κουτάκια των 5 (πέντε) κομματιών. Χαμηλά στο ψυγείο, εκεί που βάζουμε τα χορταρικά και έχει μία θερμοκρασία μεταξύ 6 (έξη) και 10 (δέκα) βαθμούς, κρατιέται κάλλιστα για διαφορετικές μέρες αλλά όχι για πολλές γιατί η φύση του είναι καθαρά κανιβαλική και τρώγονται μεταξύ τους, πέρα από τις ειδικές τοξίνες που επικρατούν στο οργανισμό του, και κάνουν το σώμα του, μετά ένα διάστημα, να σαπίσει αυτόματα. Πάμε να δούμε τώρα, ποια αγκίστρια μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε για να δολώσουμε το αμερικάνικο και με ποια παράμαλλα. Τα αγκίστρια πάνε όλα καλά, έχοντας υπόψη όμως ότι αυτά που θα χρησιμοποιήσουμε στο ψάρεμα μας, που είναι κατευθυνόμενο στα ψάρια κάποιου μεγέθους, θα είναι όλα σε νούμερα και μεγέθη ταιριαστά. Το πρώτο παράδειγμα το κάνουμε με ένα αγκίστρι Aberdeen τύπου Cox & Rawle ή Mustad 1251 C από το Ν˚ 1 έως το Ν˚ 2/0–3/0 εξαρτάται από το μέγεθος και από τον όγκος του δολώματος.

Για παράμαλλα που θα χρησιμοποιήσουμε με ήρεμη θάλασσα ή με πολύ λίγα κύματα, θα επιλέξουμε εκείνα που είναι αρκετά μακριά όπως τα long arm ή τα tandem. Αυτά θα έχουν περισσότερη κίνηση με περισσότερη ευκολία και θα γίνουν ακόμα πιο επιθυμητά, έστω που υπάρχει έλλειψη ρευμάτων στο βάθος. Το δεύτερο παράδειγμα το κάνουμε με αγκίστρια Crystal Nickel ίσια τύπου Mustad 39853 N, Au Lion d’Or (Canelle)1209, και αγκίστρια παπαγαλέ (beak) ατσάλινα τύπου Maruto 4310. Τα παράμαλλα τον οποίο θα συνδυάζουμε τα δύο διαφορετικά είδη αγκιστριών, αυτή τη φορά θα είναι “κοντά” όπως τα short arm, τα short arm ανεστραμμένα, τα διπλά short και το πιο φημισμένα pater noster. Πως δολώνουμε το αμερικάνικο: Με την ειδική βελόνα καρφώνουμε το σκουλήκι από το κεφάλι για όλο το μήκος του προσπαθώντας να μη το τρυπήσουμε πλαϊνά. Τοποθετήσουμε η αιχμή του αγκιστριού στην τρύπα της βελόνας, από την πίσω άκρη της, εκεί που είναι το κεφάλι του σκουληκιού. Με το ένα χέρι κρατάμε δυνατά συγχρόνως τη βελόνα και την πετονιά του παράμαλλου καλά τεντωμένη ώστε να αποφεύγουμε μία πιθανή έξοδο της αιχμής του αγκιστριού από την θέση του πριν τελειώνουμε να το δολώσουμε. Με τα δάχτυλα του άλλου χεριού μας, σέρνουμε το σκουλήκι από την βελόνα πάνω στο αγκίστρι μέχρι 2–3 εκατοστά πιο πάνω από το μάτι, πάνω στην πετονιά του παράμαλλου.