BACK   ...the right site for fishing lovers
 
ΑΠΝΟΙΑ... Ο ΑΛΛΟΣ ΚΟΣΜΟΣ
 
 

 

 

Το ψάρεμα με άπνοια είναι ένα παμπάλαιος άθλημα, ασκούμενο από τον άνθρωπος πολύ πιθανών από πάντα σε στοιχειώδης μορφές για να εξασφαλίζει την τροφή βυθίζοντας στη θάλασσα. Η αναβάθμιση στην μοντέρνα μορφή του όμως έγινε ειδικά στο τελευταίο αιώνα, χάρη στις καινοτομίες στις τεχνικές και στο εξοπλισμό κατάδυσης. Ιστορικά λεγόμενο “καταδυτικό ψάρεμα”, σήμερα η προτίμηση είναι να λέγεται “ψάρεμα με άπνοια” για να υπογραμμίσουμε η αθλητική αξία και τη ριζική διαφορά σε σχέση τις παράνομες πρακτικές λαθραλιείας πραγματοποιημένες με τη βοήθεια των φιαλών (το ψάρεμα με τις φιάλες απαγορεύεται σε πολλά κράτη της Ευρώπης).

Ο αθλητισμός και η γοητεία αυτού του άθλημα καθορίζεται από το γεγονός ότι η κατάδυση πραγματοποιείται με άπνοια, δηλαδή κρατώντας η αναπνοή για λίγα λεπτά (το πολύ 2-3 για τους καλύτερους), ψάχνοντας την λεία στο δικό της φυσικό habitat. Η επιτυχία μια ψαρευτική εξόρμηση καθορίζεται ειδικά από την συμπεριφορά του ψαρά στο θαλασσινό περιβάλλον, στον οποίο προσπαθεί να κινείται όπως να ήταν και αυτός ένα ψάρι αρπακτικό. Τέτοια βολικότητα, καθορισμένη “υδάτινη”, αποκομίζεται μετά από χρόνια εμπειρίες και εκπαίδευση και οδηγεί ο “ψαράς απνεϊστας” να κινείται ασταθής και σιωπηλά κάτω από το νερό. Για να φτάσουμε αυτό το προορισμό είναι βασικό να ενώσουμε τη εκτόνωση, που επιτρέπει να μειώνει τη χρήση του οξυγόνου, στη αναγκαία συγκέντρωση ώστε η δράση του ψαρέματος θα έχει καλό αποτέλεσμα. Η αποζημίωση σε αυτό το άθλημα δεν καθορίζεται μόνο με την σύλληψη του ψαριού, αλλά γενικώς από την χαρά της κατάδυσης με άπνοια και την αναζήτηση της λείας.

Αυτή την αναζήτηση απαιτεί μια πολύ βαθιά γνώση του θαλασσινού περιβάλλον επίκτητος με την εμπειρία, και αυτή τη γνώση συνοδεύεται με ένα πολύ μεγάλο σεβασμός από το ψαράς για την θάλασσα και των κατοίκων της. Η σύλληψη αποτελεί τελικά την γραμμή τερματισμού της αθλητικής απόδοσης. Μια βασική χαρακτηριστική του ψάρεμα με άπνοια αποτελείται στο να είναι πολύ επιλεκτικά, πέρα από την δυσκολία και την δέσμευση, και αυτό το κάνει εντελώς συμβατός με την προστασία του θαλασσινού περιβάλλον. Ο “ψαράς απνεϊστας” πράγματι βλέπει τη λεία πριν να πυροβολεί και μπορεί να καθορίζει εκ των προτέρων το μέγεθος και το είδος. Αυτό επιτρέπει να πιάσει μόνο ενήλικα κομμάτια που έχουν κάνει ήδη διαφορετικοί κύκλοι αναπαραγωγής, ασφαλίζοντας έτσι την επιβίωση της θαλασσινής πανίδα.

Ο δύτης, εξάλλου μπορεί να διαλέξει να αποφεύγει τις συλλήψεις ή να τις δυναμώνει την ανάληψη αξιόλογων ειδών ή να τους προστατέψει κατά τη διάρκεια των αναπαραγωγικών περιόδων. Αυτό αφορά ειδικά τα μόνιμα βεντονικά είδη όπως τη κορβίνη ή σηκιός και ο ροφός, προς τον οποίο ο δύτης μπορεί και πρέπει να πραγματοποιεί μια επιλεκτική ανάληψη που μετράει και την ευπάθειά τους. Τέλος πάντων, η πρόσκρουση αυτήν την απασχόληση στο θαλασσινό οικοσύστημα, εάν χειριζόμενη στο σεβασμό των κανόνων και των ηθικών του καταδυτικού ψάρεμα, είναι ελάχιστο. Μελέτη από παγκόσμιους οργανισμούς έχουν καθορίζει ότι η ανάληψη που πραγματοποιείται με την ερασιτεχνική αλιεία γενικά, είναι το 0,6% της ποσότητας ψαριών ψαρεμένο παγκοσμίως. Μια ασήμαντη ποσότητα που, ανάλογα την πρόσκρουση των εντατικών τεχνικών ψαρεμάτων και μη επιλεκτικό όπως πχ. η τράτα, ικανή να οργώνει τους θαλασσινούς βυθούς παρασύροντας μαζί του οποιονδήποτε ζωντανό πλάσμα.

Ενώ ο “ψαράς απνεϊστας” πρέπει να προσπαθήσει να υποτάσσεται σε ένα εχθρικό περιβάλλον, η ζητούμενη λεία είναι ελεύθερη στο δικό της φυσικό περιβάλλον και διαθέτει την ικανότητα να ειδοποιεί κάθε μικρή κίνηση του δύτης ακόμα από μεγάλη απόσταση μέσω την πλευρική γραμμή πέρα και μέσω την όραση. Κάθε ξαφνικό και εχθρικό θόρυβος ή κίνηση καθορίζει την απότομη φυγή του ψαριού ή την στάθμευση σε απόσταση ασφάλειας, πέρα από την κατάλληλη απόσταση βολής από το ψαροντούφεκο του δύτη που είναι περίπου 4-5 μέτρα.