BACK   ...the right site for fishing lovers
 
BEACH LEDGERING
 
 

 

Το γνήσιο άρθρο του Tony που δημοσιεύτηκε σε Ελληνικό περιοδικό ψαρέματος

 

 

 

Πιστεύω ότι αυτή είναι η καταλληλότερη στιγμή να μιλήσουμε για τη συγκεκριμένη τεχνική ψαρέματος που πραγματοποιείται από την παραλία. Την προτιμούν οι παθιασμένοι ψαράδες που, για διαφορετικούς λόγους, είναι αναγκασμένοι να προγραμματίσουν τις εξορμήσεις τους, γιατί δεν είναι σίγουροι που θα βρουν τις κατάλληλες συνθήκες για την τεχνική surfcasting.

Χαρακτηριστικά: Το Beach Ledgering γεννήθηκε κυρίως ως μια ειδικότητα του surfcasting, ενώ τα τελευταία χρόνια έγινε ένα ιδιαίτερο στυλ ψαρέματος. Οι διαφορές του όσον αφορά τις τεχνικές και τον εξοπλισμό δεν είναι πολύ μεγάλες με το surfcasting και είναι πολλοί εκείνοι που το προτιμούν ειδικά όταν υπάρχει μπονάτσα και το κύμα δεν είναι απαραίτητο ως στόχος για τα πετάγματα.

Το Beach Ledgering απαιτεί ελαφριά εργαλεία, ήρεμη θάλασσα ή σε εξασθένηση και μας επιτρέπει να κάνουμε συλλήψεις ήδη λίγα μέτρα από την ακρογιαλιά, έστω και αν τα ψάρια που τσιμπάνε είναι μικρού μεγέθους και σχεδόν ποτέ ειδικά γοητευτικά. Είναι όμως μία πολύ διασκεδαστική τεχνική για οποιονδήποτε, μικρό ή μεγάλο, αφού δεν προϋποθέτει ειδική αθλητική εκπαίδευση διότι η απόσταση των πεταγμάτων δεν είναι θεμελιώδης για το αποτέλεσμα της ψαρευτικής εξόρμησης.

Που και πότε: Όπως προδίδει το Αγγλοσαξονικό όνομά της, Beach Ledgering, η τεχνική αυτή πραγματοποιείται από την παραλία. Πια όμως είναι η κατάλληλη παραλία; Μια παραλία με βυθό που κατηφορίζει “αποφασιστικά”, που είναι μπροστά στους πιο δυνατούς ανέμους, ώστε να μας παρουσιάζει καλύτερα κανάλια, κοιλότητες και απομονωμένα βράχια. Αν μάλιστα επάνω στην παραλία εκβάλλει κάποιο μικρό ποτάμι, η αξία της ανεβαίνει όσον αφορά τις συλλήψεις.

Καλές είναι οι παραλίες που είναι ανάμεσα σε δυο ακρωτήρια, εκείνες που βρίσκονται σε μεγαλύτερο όρμο, καθώς και εκείνες με βυθό μεικτό με βράχια, αρκεί να μην είναι πολλά, γιατί τα συνεχή πιασίματα των αγκιστριών και των παράμαλλων θα σπαταλήσουν πολύ από το χρόνο μας για να αντικαταστήσουμε. Η καλύτερη περίοδος για το Beach Ledgering ξεκινάει από την άνοιξη και διαρκεί μέχρι το τέλος του φθινοπώρου, το πολύ μέχρι την αρχή του χειμώνα – εξαρτάται από τις καιρικές συνθήκες που επικρατούν εκείνο το διάστημα. Φυσικά, όπως και στις άλλες τεχνικές ψαρέματος, η απολύτως καλύτερη στιγμή είναι όταν πλέον δεν φυσάει καθόλου αλλά η θάλασσα συνεχίζει με την αδράνεια της να κουνάει τα νερά και το ίζημα από το βυθό.

Η συγκεκριμένη τεχνική πραγματοποιείται ακόμα και με ήρεμη θάλασσα, με αρκετές πιθανότητες να κάνουμε κάποιες καλές συλλήψεις, ειδικά προς το τέλος του φθινοπώρου. Η τεχνική του Beach Ledgering πραγματοποιείται είτε ημέρα είτε νύχτα, μόνο που σε κάποιες παραλίες μπορεί να υπάρχει μια σημαντική διαφορά αναφορικά με τις συλλήψεις ψαριών αυτές τις δυο περιόδους. Αξίζει όμως να δοκιμάζουμε σε διαφορετικές ώρες της ημέρας, για να διαπιστώσουμε ποιες είναι οι πιο παραγωγικές, συγκρίνοντάς τες πάντα με τις φάσεις των παλιρροιών και της Σελήνης.

Εξοπλισμός: Στο Beach Ledgering, έστω και αν δεν απαιτούνται μεγάλα πετάγματα, δεν σημαίνει ότι εξοπλισμός πρέπει να είναι αυτοσχέδιος ή από άλλες τεχνικές (πχ bolognese). Το κατάλληλο καλάμι για το Beach Ledgering διατηρεί όλα τα χαρακτηριστικά του surfcasting, που επιτρέπουν να ρίξουμε με ευκολία και χωρίς ζόρισμα, ενώ είναι ευαίσθητο και ελαφρύ. Ανάμεσα στα τόσα εδικά σχεδιασμένα για αυτήν τη τεχνική, διακρίνουμε δυο καλάμια που μας επιτρέπουν να ρίχνουμε δυο κατηγορίες μολυβιών: τα ελαφριά από τα 10 έως τα 40 γραμμάρια και τα μεσαία από τα 40 έως τα 70, το πολύ τα 80 γραμμάρια, με αισθητή action κορυφής και πολύ ευαίσθητη, για να έχουμε όσο γίνεται καλύτερη όραση από αυτό που συμβαίνει στα δολώματά μας. Υπενθυμίσουμε ότι είναι πιο σωστό να σκεφτούμε που θα δουλέψουμε με ψάρια από 150 γραμμάρια μέχρι ένα κιλό και πολύ σπάνια με θηράματα πιο μεγάλα.

Το κατάλληλο μήκος των καλαμιών είναι από τρία έως τεσσερισήμισι μέτρα το πολύ, και το είδος είναι το τηλεσκοπικό, για καλύτερη αποθήκευση και μεταφορά. Καλό θα ήταν επίσης να υπήρχε η δυνατότητα αλλαγής της κορυφής των καλαμιών αυτών, ώστε να μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε την πιο κατάλληλη σχετικά με τις καιρικές συνθήκες ή τις τεχνικές που εφαρμόζουμε εκείνη τη στιγμή. Όσον αφορά το μηχανισμό, θα πρέπει οπωσδήποτε να είναι ισορροπημένος στο καλάμι, ανθεκτικός και αξιόπιστος. Κατάλληλοι είναι εκείνοι που έχουν εναλλακτικές μπομπίνες, με διαφορετικές διαμέτρους ήδη τυλιγμένες και έτοιμες για χρήση. Αφού οι διάμετροι πετονιάς που χρησιμοποιήσουμε είναι μικρές, είναι πολύ σημαντικό το design της μπομπίνας να είναι τέτοιο που να αφήνει την πετονιά χωρίς τριβή και με ευκολία, ώστε να μπορούμε να εξασφαλίζουμε σο γίνεται καλύτερη απόσταση. Όσον αφορά την πετονιά, αντίθετα από το surfcasting, στο Beach Ledgering πολύ σπάνια θα χρησιμοποιήσουμε χοντρές διαμέτρους, υπολογίζοντας ότι χρήσεις γίνονται με 0,18-,20 για τα παράμαλλα και 0,30-0,35 για μάνα.

Όπως πάντα, η καλή ποιότητα και η μεγάλη θραύση των πετονιών αντίστοιχα με τη χρησιμοποιημένη διάμετρο θα μας δίνουν μεγαλύτερη σιγουριά με “υπέρβαρα” ψάρια. Τα μολύβια θα είναι τα ίδια του surf, όμως πιο μικρά χωρίς να ξεπερνούν τα εκατό γραμμάρια. Εξάλλου, στο Beach Ledgering χρησιμοποιούνται γενικά τα πιο ατρακτοειδή μοντέλα, γιατί, λόγο των καιρικών συνθηκών, προτιμάμε την απόσταση με τα πετάγματα στο κράτημα του βυθού. Τα αγκίστρια είναι τα κανονικά, μεγέθους ανάλογα με τα δολώματα που θα χρησιμοποιήσουμε, με νούμερα ανάμεσα στο δέκα έως το πέντε – τέσσερα για τα πιο ογκώδης δολώματα. Αναγκαίο εξάρτημα θεωρείται ένα τρίποδο (ή Indian όπως το λένε οι Ιταλοί) με τρεις θέσεις για καλάμια, ώστε να είναι καλύτερα τοποθετημένα και συνεχώς “under control”, όπως επίσης και μια βάση δολωμάτων για την ετοιμασία των παράμαλλων. Τα αναλώσιμα είναι τα συνηθισμένα χάντρες, στριφτάρια, παραμάνες κτλ.

Τα δολώματα: Στο Beach Ledgering, πιο διαδεδομένα δολώματα είναι τα σκωληκοειδή, η τριχιά, το μονοδόλι, το φαραώ, ιδανικά για τη μεγάλη τσιπούρα και για κάποιους καλούς σαργούς. Ο καταλληλότερος τρόπος για να δολώσουμε τα σκωληκοειδή πιο ψηλά είναι να τα περάσουμε πάνω στο αγκίστρι με την πολύτιμη βοήθεια της ειδικής βελόνας. Ο ακροβάτης μπορεί να είναι δολωμένος από το κεφάλι, αφήνοντας ελεύθερη την ουρά να κουνιέται για να προσελκύει ακόμα περισσότερο τη λεία. Το φαραώ, αντίθετα, το δολώνουμε σε κομμάτια δυο ή τριών εκατοστών, ώστε να μπορεί να απελευθερώνει τη “μυρωδιά” του.

Ακόμα και η μάνα δολώνεται άνετα σε κομμάτια, φτάνει να θυμόμαστε ότι πρέπει να κάνουμε το δέσιμο στο σημείο του κοψίματος, για να μην “αδειάζει”. Και αυτό το δολώνουμε με τη βοήθεια της βελόνας. Πολύ καλά και “αποδοτικά” είναι τα μαλάκια των παραλίων, όπως σωλήνα και αχιβάδα, και των μεικτών βυθών, όπως η πορφύρα, τα οποία μπορούμε άνετα να τα “ψαρέψουμε” εμείς οι ίδιοι με μάσκα και βατραχοπέδιλα ή να τα αγοράζουμε στα ιχθυοπωλεία. Μπορούμε επίσης να τα κρατήσουμε ζωντανά για αρκετό διάστημα μέσα σε έναν κουβά και να τα ξεφλουδίζουμε τη στιγμή της χρήσης. Επιπλέον τα οστρακοειδή έχουν πολύ καλά αποτελέσματα, όπως η γαριδούλα, η χρώματος γκρι που πιάνουμε μέσα στα βράχια, με μια μικρή και ψηλή απόχη, που θα κρατήσουμε ζωντανή μέσα σε έναν κουβά με τα βοήθεια του οξυγονωτή, ο πάγουρος και ο κάβουρας ψαρεμένοι από μας τους ίδιους.

Ο πάγουρος για αυτήν την τεχνική ψαρέματος είναι ένα πολύ αποδοτικό δόλωμα και η δόλωσή του γίνεται ελευθερώνοντας το όστρακο από το κέλυφος με απαλότητα, καρφώνοντάς το ακόμα ολοζώντανο, ώστε να βρεθεί με το πιο μαλακό μέρος του πάντα “προς τα έξω”. Φυσικά μπορούμε επίσης να χρησιμοποιήσουμε είτε ολόκληρα είτε σε φιλέτα δολώματα που “ανήκουν” στο surf, όπως η σαρδέλα, ο κέφαλος, η σουπιά και το καλαμάρι, όμως με μικρότερες μπουκιές για να επιτύχουμε ελάχιστη κίνηση ακόμα και με ήρεμη θάλασσα. Καλά αποτελέσματα θα έχουμε χρησιμοποιώντας τα μικρά καλαμαράκια, δολώνοντάς τα ολόκληρα και “ελαφραίνοντάς” τα με ένα μικρό κομμάτι φελιζόλ ή φελλό που βάζουμε μέσα στο μικρό σώμα τους. Το ψάρεμα με ζωντανό στο Beach Ledgering είναι σπάνια χρησιμοποιημένο (Σεπτέμβριο, Οκτώβριο, και Νοέμβριο). Δολώνοντας μικρά κεφαλόπουλα ζωντανά, μπορούμε να παγιδεύουμε αρπακτικά, όπως λαβράκια και πολλά άλλα, με σημαντικές επιτυχίες.

Τα ψάρια: Ψαρεύοντας από την παραλία με μπονάτσα, δεν πρέπει να περιμένουμε να πιάσουμε μεγάλα ψάρια, εκτός από κάποιες τσιπούρες, όχι όμως πάνω από 800 γραμμάρια ή το πολύ ένα κιλό βάρος. Φυσικά πρέπει να εφαρμόζουμε όλα όσα λέει ο νόμος σχετικά με το μέγεθος και το βάρος των ψαριών και να αφήνουμε ελεύθερα ξανά στην θάλασσα εκείνα που είναι μικρά. Το σύνηθες ψάρι του Beach Ledgering είναι η μουρμούρα, τακτικός επισκέπτης σε όλες τις παραλίες και πάντα απασχολημένη να σκάβει το βυθό προς αναζήτησης τροφής. Ακολουθεί ο σαργός, κάτοικος των παραλίων που έχουν περιοχές με βράχια και φύκια ή εκείνων που βρίσκονται σε μικρό ή μεγάλο κόλπο.

Επίσης το μυλοκόπι, τα σαλάχια και οι γλώσσες. Ξεχωριστή αναφορά δικαιούται η τσιπούρα, γιατί με τη συγκεκριμένη τεχνική έχουμε πολλές και καλές πιθανότητες σύλληψης. Πράγματι, η “Μεγαλειότατη” τρέφεται πολύ συχνά σε ήρεμη θάλασσα και σε ρηχά νερά, σε παραλίες μόνο με άμμο αλλά και (ειδικά) με μεικτό βυθό, όπου βρίσκεται πιο εύκολα τα οστρακοειδή τα οποία λατρεύει (πορφύρες, μύδια) και τα καβούρια. Ψαρεύοντας τη νύχτα, θα φανούν συχνά επίσης μουγγριά και σμέρνες. Όσον αφορά τα αρπακτικά, σε λιγότερο βαθμό από το surfcasting, έχουμε περισσότερες πιθανότητες για λαβράκια, λιγότερες για γοφάρια και μικρά μαγιάτικα, για τα οποία χρειάζονται ειδικές τεχνικές και επιλεκτικά δολώματα, όπως το ζωντανό, ή πιο ογκώδη.

πάτα πάνω στις φωτογραφίες για να τις δεις σε κανονικό μέγεθος