BACK   ...the right site for fishing lovers
 
ΣΤΑΘΗΣ ΧΑΤΖΗΣ του ΓΕΩΡΓΙΟΥ
 
 

 

 

Η πέτρα που απεικονίζεται στην φωτογραφία βρέθηκε στην Νεάπολη Βοιών Λακωνίας σε μικρό βάθος.

«Ξεκουραζόταν» στον βυθό για πολλά χρόνια μέχρι που οι επίμονοι νοτιάδες ξέθαψαν αυτόν τον μικρό θησαυρό. Στο σημείο βρέθηκαν συνολικά 2 πέτρες και πιθανολογείται ότι προέρχονται από περαστικό καΐκι σφουγγαράδων που βυθίστηκε στην περιοχή πολλά χρόνια πριν λόγω ισχυρής θαλασσοταραχής. Ενδέχεται στην περιοχή να υπάρχουν και άλλα τέτοια βυθισμένα ή θαμμένα κομμάτια λόγω της μεγάλης ιστορίας του τόπου.

Η περιοχή της Νεάπολης ή όπως και αλλιώς λέγεται, Βάτικα, καλυπτόταν από νερό την αρχαία εποχή, γεγονός που μαρτυρούν απολιθώματα οστρακοειδών σε πολλά μέρη του κόλπου και σε αρκετά μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Μη ξεχνάμε την Ατλαντίδα της περιοχής, την αρχαιότερη βυθισμένη πόλη που έχει βρεθεί ποτέ, το γνωστό Παυλοπέτρι.

  Η συγκεκριμένη καμπανελόπετρα ζυγίζει περίπου 20 κιλά και το βάρος της αφήνει την φαντασία να οργιάσει. Ο Παναγιώτης Μπιλλίνης, γνήσιος λάτρης της θάλασσας μου δώρισε αυτήν την πέτρα γνωρίζοντας το πάθος μου για την ελεύθερη κατάδυση. Φίλε Πάνο, το δώρο σου με τιμάει και μου αφήνει βαρύ αλλά όμορφο φορτίο. Η υποχρέωση μου να αναδείξω την πέτρα όπως της αξίζει έχει ήδη ξεκινήσει καθώς συμπίπτει με μια μοναδική επέτειο 100 χρόνων της πρώτης καταγεγραμμένης βαθιάς βουτιάς με καμπανελόπετρα, αυτήν του θρυλικού Στάθη Χατζή.

 Για την ιστορία

 Ο Χατζής είναι ο Συμιακός σφουγγαράς που το 1913 απελευθέρωσε την άγκυρα του Ιταλικού πολεμικού Regina Margerita που είχε παγιδευτεί σε βάθος 48 οργιές.

Τέλη Αυγούστου του 1913. Το ιταλικό θωρηκτό «Regina Margherita» αγκυροβολημένο έξω από το λιμάνι σηκώνει άγκυρα. Ένας κρίκος της βαριάς αλυσίδας σπάει. Με ένα μεγάλο παφλασμό η άγκυρα πέφτει ξανά στο νερό τραυματίζοντας θανάσιμα έναν Ιταλό ναύτη.

Το «Regina Margherita» (ανάλογο πολεμικό πλοίο με το ελληνικό θωρηκτό «Αβέρωφ») πρέπει πάση θυσία να πάρει την άγκυρά του που έχει βυθιστεί σε βάθος 48 οργιές (87,5 μέτρα, περίπου). Βάθος απαγορευτικό για να καταδυθεί κάποιος εκείνη την εποχή. Κάποιος προτείνει να φέρουν από τη Σύμη τον Στάθη Χατζή.
 
 Ο Χατζής πρέπει να βουτήξει σε βάθος 87 μέτρων και να επανασυνδέσει την αλυσίδα με την άγκυρα με ένα συρματόσχοινο. Ο Συμιακός βουτηχτής πήρε τη μεγάλη απόφαση. Βρίσκεται στη σκάλα του θωρηκτού.

Έκανε αρκετές και σε μεγάλα βάθη, έως και 100 μέτρα βάθος, επί 3 μέρες έως ότου εντοπίσει την άγκυρα του πλοίου κι αφού περνάει το συρματόσχοινο από τον κρίκο της αλυσίδας και την άγκυρα, αλλά δεν καταφέρνει να το ασφαλίσει, κάνει σήμα και τον ανεβάζουν επάνω. Φθάνει στην επιφάνεια, σχεδόν λιπόθυμος. Κρυώνει, το πρόσωπό του έχει κοκκινίσει, από τη μύτη του βγαίνει αίμα. Ο Στάθης Χατζής είχε καταφέρει το ακατόρθωτο. Να φθάσει ζωντανός στην επιφάνεια ύστερα από κατάδυση στα 87 μέτρα.

 Οι Ιταλοί είχαν μείνει με το στόμα ανοιχτό. Δεν το πίστευαν. Όπως δεν πίστευαν ότι θα μπορούσαν να φύγουν χωρίς την άγκυρα. Είδαν ότι ο Χατζής είχε τη δυνατότητα να τους απεγκλωβίσει και άρχισαν να τον πιέζουν να επαναλάβει τη βουτιά. Τότε ο Χατζής αρνήθηκε, όμως εκείνοι ανένδοτοι. Τους αντιπροτείνει να κάνουν υπομονή λίγες ημέρες έως ότου επουλωθούν οι πληγές του. Του τάζουν μια χρυσή λίρα. Ο Στάθης Χατζής δεν είχε πολλές επιλογές (τα Δωδεκάνησα ήταν τότε υπό ιταλική κυριαρχία).

 Λίγες ώρες αργότερα βρίσκεται και πάλι στη σκάλα του θωρηκτού. Δένεται ξανά με τη σκανδαλόπετρα (έτσι ονόμαζαν οι σφουγγαράδες την πέτρα που χρησιμοποιούσαν για να καταδύονται γρήγορα και σε μεγάλα βάθη) και φθάνει ξανά στο απίστευτο βάθος των 87,5 μέτρων. Καταφέρνει να δέσει το συρματόσχοινο. Όμως, όταν ανεβαίνει στην επιφάνεια, είναι σχεδόν νεκρός.

Ο Στάθης Χατζής επέζησε τελικά και από αυτή την τρομερή δοκιμασία. Στη συνέχεια περιπλανήθηκε στην Αμερική, όπου κι εκεί έκανε παράτολμες δουλειές, γύρισε στη Σύμη και άνοιξε τον πρώτο μηχανοκίνητο μύλο. Πέθανε σε ηλικία 58 ετών από καρκίνο στα πνευμόνια.