BACK   ...the right site for fishing lovers
 

ΦΑΡΑΩ Eunice Aphroditois

Muerdecentavos o Gusano De Fuego "es"/ Bobbit Worm "en"/ Eunice "fr" / Verme di Rimini "it"

 
 

 

 

Ο βασιλιάς όλων των δολωμάτων, αυτή είναι η θέση που έχει το φαραώ στην “Pole Position” των δολωμάτων που χρησιμοποιούνται στο Surfcasting. Είναι σκουλήκι που φτάνει κάλλιστα στα δυόμισι - τρία μέτρα μήκος και φάρδος έως τρία εκ., το κύριο χρώμα του είναι κόκκινο – μελαχρινός, αλλά η χαρακτηριστική που τον κάνει να ξεχωρίζει από άλλα σκουλήκια είναι ο φωσφορισμός του. Στην Μεσόγειο θάλασσα είναι αρκετά εκτεταμένος σε περιοχές με μεικτά βάθη με 20 μέτρα περίπου βυθός, όπου τρέφεται με μαλάκια, καρκινοειδή, ψόφια ψάρια και άλλους οργανισμούς τοποθετημένοι στο βάθος. Την σύλληψη του δεν είναι καθόλου εύκολη και χρειάζεται εμπειρία και τεχνική, αυτή πραγματοποιείται στήνοντας μία παγίδα. Μία που εντοπίζαμε η θέση της φωλιάς, ακριβώς μπροστά την είσοδο τοποθετήσουμε ένα ψάρι ψόφιο, με προτίμηση σαρδέλα, το φαραώ μόλις θα πάρει την μυρωδιά του ή το βλέπει, βγαίνει για να το δαγκώσει, αυτή είναι η στιγμή που το καρτέρι μας θα πραγματοποιηθεί.

Με ένα μικρό καμάκι με δύο “δόντια” αρκετά μακριά το ένα από το άλλο ώστε να μην το πληγωθούμε, το “καρφώνουμε” πλάι από το λαιμό ώστε να μην μπορεί να ξεφύγει και, το καμάκι δεμένο με λίγο σπάγκο σε ένα μικρό άδειο μπουκάλι του νερού, ανεβαίνοντας προς την επιφάνεια πολύ σιγά θα το τραβήξει έξω από την φωλιά του. Όπως είπαμε, η προμήθεια του σκουλήκι αυτό έχει μία δύσκολη διαδικασία επίσης γιατί γίνεται όλη στο βυθό της θάλασσας, και αυτά είναι η αιτία του υψηλού κόστους, που, αν σκέφτεστε καλά όμως πόσα κομμάτια δόλωμα θα βγάζετε με το καθένα…. Όσον αφορά το θέμα του ψαρέματος, το φαραώ δεν έχει ψάρια που δεν εκτιμούν την νοστιμιά του, από το σαργό στην τσιπούρα και στο λαβράκι, όταν “ψαρεύει” φτάνει να είναι ορατό από μακριά για να κάνει θύματα. Τα παράμαλλα όπως το long arm και το tandem με ήρεμη θάλασσα ή λίγο ταραγμένη, είναι δύο καλές λύσεις για ένα καλό αποτέλεσμα, αλλά είναι με παράμαλλα κοντά όπως το short, short ανεστραμμένο, διπλό short και ειδικά με το pater noster που θα βρισκόμαστε στην κορυφή της κατάστασης, η καλύτερη δολωσιά του θα είναι με αγκίστρια τύπου Aberdeen N˙ 1/0 – 2/0 με κρίκο, O’Shaughnessy Ν˙2/0 – 3/0, και Βεακ επίσης Ν˙2/0 – 3/0 .

To ψάρεμα μέσα στα κύματα ταραγμένη θάλασσα, μέσα στους διαδρόμους και στα κανάλια της διέξοδος με τα κοντά παράμαλλα, θα μας δίνει χωρίς καμία αμφιβολία τις περισσότερες πιθανότητες για καλύτερες και μεγαλύτερες συλλήψεις. Για να μην το πειράξουμε πολύ, και να γίνει σαν κόσκινο, εγώ προτείνω να το τρυπήσουμε μόνο μία φορά κοντά στην μία άκρη και να το περάσουμε τουλάχιστον ένα εκ. πάνω στην αρματωσιά, πέρα από το αγκίστρι, για να κρατηθεί χωρίς να μπορεί να γλιστρήσει ή να το τραβάνε εύκολα τα ψάρια όταν είναι καχύποπτα και πριν το καταπίνουνε, το δοκιμάσουνε, και να το ασφαλίζουμε με αρκετά τυλίγματα με ελαστικό νήμα. Όλη αυτή διαδικασία γίνεται βέβαια μετά την κοπή ενός κομμάτι σκουλήκι ξεκινώντας από την ουρά, (αν το κόβεται ξεκινώντας από το κεφάλι, θα πεθάνει εντός λίγα λεπτά) που θα είναι τόσο μεγάλο όσο χρειάζεται, σε σχέση με το αγκίστρι που, βέβαια, πρόκειται να χρησιμοποιήσουμε.

Η δολωσιά του φαραώ, λόγο την πολύ ολισθηρότητα του “σάλιου” με τον οποίο είναι τυλιγμένο όλο το σόμα του, αν δεν χρησιμοποιήσουμε την βελόνα ή δεν “βρέξουμε” το χέρι μας με την πολύ ψηλή άμμος, θα πραγματοποιηθεί με πολύ δυσκολία και, κάποια στιγμή, όταν θα χρειαστούμε να είμαστε γρήγοροι, αυτό το χρόνο θα είναι πολύτιμος. Για μας, η συντήρηση του φαραώ, δεν απαιτεί ειδική προσοχή, διατηρείται πολύ καλά μέσα ένα πλαστικό λεκάνη με λίγα εκατοστά θαλασσινό νερό επίσης μέσα στο ψυγείο, εκεί που βάζουμε τα χορταρικά, και τέλος πάντων εκεί που η θερμοκρασία είναι περίπου 6 – 10 βαθμούς άνω το μηδέν, βέβαια, μέχρι δύο ή τρεις εβδομάδες.