BACK   ...the right site for fishing lovers
 

ΓΟΦΑΡΙ Pomatomaus Saltatrix

Blue Fish "en"/Tassergal "fr"/Anjora "es"/Pesce Serra "it"

 
 

 

 

Δυνατός και μεγαλοπρεπής μαχητής, είναι ένα από τα ωραιότατα κυνιγόψαρα στον οποίο ένα surfcaster πρέπει να έχει σεβασμός. Στο πέλαγο που ζει, συνοδεύεται σχεδόν πάντα με άλλα μέλη μικρά και μεγάλα της ίδιας οικογένειας που αφήνει όμως προς την άνοιξη για να πλησιάζει τις ρηχές ακτές, λιμάνια και εκβολές ποταμών μέχρι λίγα μέτρα απόσταση από την ακρογιαλιά χωρίς όμως να αφήνει την χαρακτηριστική του δυσπιστία, για να κυνηγάει τα ψάρια που γενικά προτιμάει για την δίαιτα του όπως σαργούς, μουρμούρια και κεφαλόπουλα, μέχρι το φθινόπωρο.

Από τις παραλίες ψαρεύοντας με την τέχνη του Surfcasting, τα εργαλεία που θα χρησιμοποιήσουμε θα είναι αναγκαστικά “χοντρά”, όπως επίσης και τα δολώματα, σε αυτή την περίπτωση δεν πρέπει να υπάρχει “οικονομία”: Σαρδέλες μισές ή, ακόμα καλύτερα ολόκληρες, καλαμάρια και σουπιές επίσης ολόκληρες των 100 – 150 γραμμαρίων, γενικά βάζουν το γοφάρι στην θέση να μην μπορεί να αρνηθεί αυτή την πρόσκληση. Φυσικά, με τέτοιο είδος και μέγεθος δόλωμα, τα αγκίστρια θα είναι υποχρεωτικά μεγάλα και από τα τρία είδη που ήδη γνωρίζουμε πολύ καλά, τα Blue Aberdeen που είναι εξαιρετικά γερά, και τα πλέων πασίγνωστα Beak και O’Shaughnessy.

Πιστεύω είναι κατανοητό ότι, μία που μιλάμε για ένα ψάρι που έχει δόντια εξαιρετικά κοφτερά, και ότι θα χρησιμοποιήσουμε χοντρό δόλωμα, τα αγκίστρια αυτά θα είναι όλα με κρίκο ώστε να μπορούμε να “δέσουμε” τα 15 εκατοστά θερμοκολλητικό συρματόσκοινο του παράμαλλου για να είμαστε σίγουροι ότι, μία που το γοφάρι έφαγε το δόλωμα, να μην το χάσουμε κόβοντας την πετονιά. Τα παράμαλλα, μία που κυνηγάμε τα γοφάρια σε μία εποχή που η θάλασσα γενικά θα είναι αρκετά ήρεμη, θα είναι όλα μακριά (σε αυτή την περίπτωση καλύτερα το δόλωμα να το έχουμε μακριά από το μολύβι), Long Arm, Tandem, Ciao Ciao και Σχεδία με πετονιά του 0,35 – 0,40 και, όπως είπαμε ενισχυμένα με ένα μικρό κομμάτι συρματόσκοινο που θα έχει δύο θηλιές, η μία που θα δέσουμε την πετονιά, και την άλλη που είχαμε ήδη περάσει το κρίκο του αγκιστριού.

Η οδόντωση του γοφάρι είναι γεννημένα για το δάγκωμα και το κόψιμο (στην Ιταλία το γοφάρι λέγεται Pesce Serra = Πριονόψαρο), φτάνει να εντοπίσει ήδη από μακριά την λεία του για να επιτίθεται αμέσως με πολύ ορμή, χωρίς να το σκεφτεί δύο φορές, είναι πολύ αποφασισμένος, αυτός είναι επίσης ο λόγος γιατί εμφανίζεται ξαφνικά, από το πουθενά και γιατί πρέπει να μας βρει έτοιμοι ώστε να μην υπάρχουν άσχημες εκπλήξεις. Από την στιγμή που "πιάνεται" στο αγκίστρι, το γοφάρι γίνεται... διάβολος. Θα δούμε τα καλάμια μας να δέχονται γερές επιθέσεις, τεράστιες κεφαλιές και φυγές πρώτα προς τα ανοικτά, και σιγά σιγά που πλησιάζει την παραλία, προς αριστερά και προς δεξιά που, οπωσδήποτε θα μας πάρουν πάρα πολλά μέτρα της πετονιάς στην μπομπίνα.

Οι μηχανισμοί, φυσικά από πολύ καλή ποιότητα, πρέπει να χωράνε τουλάχιστον 250 – 300 μέτρα του 0,35 καλής ποιότητα και αντοχή, όπως τα εξαιρετικά Daiwa BG 60, Shakespeare Σ 80 και Carson Roltec με σταθερή μπομπίνα ή τα ροτάντε όπως το Daiwa Milionnaire 6 HM και το Milionnaire 7 HT. Να έχουμε στο νου μας ότι στο πάλεμα με ένα εξαιρετικό γοφάρι χρειάζεται πολύ “δουλειά” με την ρέγουλα, θα είναι αυτή στο τέλος που θα κάνει την διαφορά. Υπάρχουν επίσης πολλές περιπτώσεις που μετά που πιάστηκε, το γοφάρι δεν παλεύει καθόλου, αυτό γίνεται γιατί έχει ήδη φάει, αλλά όπως βλέπουμε επιτίθεται ξανά γιατί αυτή είναι η φύση του.