BACK   ...the right site for fishing lovers
 

ΓΥΑΛΙΣΤΕΡΗ Callista Chione

Smooth Clam "en"/ Coquerouge "fr"/ Almejón de Sangre "es"/ Fasolare "it"

 
 

 

Η “Callista Ghione”, παίρνει το όνομά της από την Ελληνική λέξη “κάλλιστα”, χάρη την λαμπρότητα του όστρακου και στα καταπληκτικά χρώματα του “κρέας” της, είναι δίθυρο μαλάκιο που ζει σε πολλά σημεία της Μεσόγειος Θάλασσα, σε βυθούς ειδικά αμμώδεις ή μεικτοί με άμμος και λάσπη. Η ανεύρεσή της στους πάγκους των ιχθυοπωλείων είναι περιορισμένη μόνο σε λίγους μήνες, αλλά αν θέλουμε, σε κάποιες παραλιακές περιοχές κυρίως αμμώδεις μετά μία δυνατή θαλασσοταραχή, επάνω στην ακρογιαλιά βρίσκονται σε μεγάλη ποσότητα μεταφερόμενα από τα επίσης δυνατά κύματα. Βεβαίως, το κόστος της είναι αρκετά ακριβό, αλλά εάν υπολογίζουμε την εξαιρετική έλξη που έχει ειδικά στα μεγάλα θηράματα, μπορούμε απλά να πούμε ότι “το παιχνίδι αξίζει”.

Στα ιχθυοπωλεία, για να τις κρατήσουν ζωντανές, οι γυαλιστερές τις έχουν σε πλαστικές λεκάνες γεμάτες θαλασσινό νερό, ενώ για μας, μπορούμε να τις κρατήσουμε επίσης ζωντανές για αρκετές μέρες αν τις έχουμε τυλιγμένες σε τσουβάλι γιούτα (όπως αυτά που χρησιμοποιούσανε κάποτε γα τις πατάτες) στον τομέα του ψυγείου μας που βάζουμε τα χορταρικά κι που η θερμοκρασία δεν είναι τόσο χαμηλή. Φυσικά, υπάρχει την ανάγκη να βρέξουμε την γιούτα με τον οποίο έχομε τυλιγμένες οι γυαλιστερές, με θαλασσινό νερό δύο φορές την ημέρα, γιατί η θερμοκρασία του ψυγείου “ξεραίνει”. Στο ψάρεμα, προτείνω να σπάσουμε ο κέλυφος της γυαλιστερή μόνο όταν είναι η στιγμή να την δολώσουμε, όχι ποιο νωρίς, αυτό γιατί όταν το πολύτιμο υγρό της απλώνεται μέσα στην θάλασσα, η πολύ δυνατή μυρωδιά, μέσω τα ρεύματα φτάνει μέχρι πολύ μακριά από το σημείο που την τοποθετήσαμε προκαλώντας την περιέργεια και την όρεξη της λείας.

Κρατώντας σταθερή μία γυαλιστερή στην παλάμη ενός χεριού μας, με το άλλο, με την αιχμή ενός μαχαιριού προσπαθήσουμε να τρυπήσουμε το κέλυφος στην πίσω πλευρά με πολύ προσοχή και όχι πολύ βαθιά ώστε να αποφεύγουμε την κακοποίηση του “κρέας” της. Μία που το τρυπήσαμε, σέρνουμε το μαχαίρι κόβοντας επί όλο το μήκος του όστρακου μεταξύ των δύο κέλυφος μέχρι να φτάσουμε κοντά στο σημείο που αρχίσαμε, αλλά από την άλλη πλευρά, θα δείτε ότι η γυαλιστερή θα ανοίξει αμέσως από μόνη της. Με την βοήθεια ενός στρογκυλόμυτο αντικείμενο (μαχαίρι, κουταλάκι κτλ.) από τα εσωτερικά των κέλυφος, ξεκολλήσουμε το άσπρο “πετσί” και, αμέσως μετά κόβουμε το υπόλοιπο που είναι το ποιο σκληρό μέρος, και επίσης το ποιο σημαντικό.

Για ότι αφορά το ψάρεμά μας με την γυαλιστερή, τα αγκίστρια που θα χρησιμοποιήσουμε θα είναι υποχρεωτικά παπαγαλέ (Beak) και ατσάλινα, ενώ το μέγεθος θα το διαλέξουμε με βάση το μέγεθος του δολώματος, και εξαρτάτε επίσης από αυτό, το αγκίστρι στο “ράψιμο” θα το περάσουμε όσο φτάνει ξεκινώντας από τα άσπρα που ήδη είπαμε ότι είναι το μέρος ποιο σκληρό, ενώ η κόκκινη “γλώσσα” θα την αφήσουμε να κρέμεται από την μύτη του αγκιστριού. Τα παράμαλλα είναι όλα καλά εκτός το Τσάο Τσάο και την Σχεδία, και όσον αφορά τις καιρικές συνθήκες, είναι προτιμότερο μέσα στο χειμώνα με θάλασσα πολύ ταραγμένη όπου η γυαλιστερή δίνει την ένδειξη ότι δουλεύει πολύ καλύτερα.