BACK   ...the right site for fishing lovers
 
Η ΑΝΑΤΟΜΙΑ ΕΝΟΣ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΥ
 
 

 

1) γέφυρα, 2) κορμί καλαμιού, 3) πόδι, 4) μανιβέλα, 5) στήριγμα, 6) anti-reverse, 7) μπομπίνα, 8)μπομπίνα για πετονιά, 9) ρέγουλα.

 

Αρχικά, καλό είναι να αναρωτιόμαστε: ποιο είναι το καθήκον που πρέπει να εκπληρώσει ένα μηχανισμός?
Να συγκρατεί την πετονιά, και να επιτρέπει το πέταγμα και το μάζεμα. Καλά, υπάρχουν κάποιους μηχανισμούς που με το ζόρι συγκρατούν την πετονιά και την μαζεύουν, αλλά υπάρχουν επίσης μηχανισμούς εφοδιασμένοι με όλες τις καινοτομίες που η καινούρια τεχνολογία εγκαταστάθηκε στα τελευταία χρόνια. Ωστόσο, μέχρι πριν λίγα χρόνια, οι μηχανισμοί, ήταν κατασκευασμένοι όλοι με τον ίδιο τρόπο. Η μπομπίνα, κατοικούσε σε ένα στροφέας που θυμόταν, για τη μορφή του, ένα ποτήρι, έπειτα, αντιλαμβάνεται ότι αυτοί οι μηχανισμοί δε ήταν με τίποτα λειτουργικοί, εφόσον δημιουργούταν αξεδιάλυτες περούκες (το μπέρδεμα) της πετονιάς. Το “αναθεματισμό” χιλιάδων ερασιτεχνικών ψαράδων που βρισκόταν κάθε φορά να τις διαλύσουν, έπειθαν τις κατασκευαστικές εταιρίες να ξεκινήσουν την κατασκευή διαφορετική μπομπίνα. Το πρόβλημα δημιουργήθηκε όταν βεβαιώθηκε ότι η μορφή της μπομπίνας δεν ήταν καλή: πράγματι, αρχικά η προτίμηση ήταν για τις βαθιές και στενές μπομπίνες γιατί οι χαμηλές και φαρδιές απαιτούσαν περισσότερο ογκώδης στροφέας που θα έκανε το εργαλείο να είναι πολύ αδέξιος στη χρήση. Από ‘δω, όλες οι μελέτες έφερναν, μετά από κάποια χρόνια, στο σχεδιασμός κωνικών μπομπίνων, εκείνες που σήμερα είναι οι πιο χρησιμοποιημένες. Η μορφή τους, αρκετά μακρύ, ανάλογη με εκείνη ενός χωνάκι του παγωτού κομμένο στη μέση, επιτρέπει στο εκτοξευμένο νάιλον να βρει λιγότερη τριβή, άρα να ρίχνεται καλύτερα και με λιγότερη δύναμη, φτάνοντας άψογα σε καλύτερες αποστάσεις από την παραδοσιακή μπομπίνα. Η κωνικότητα όμως, έχει αποκαλύψει ένα άλλο μειονέκτημα, δηλαδή, η ευκολία στο δημιούργημα μπερδεμάτων των πετονιών, λόγω του ότι οι σπείρες του νάιλον προτίθενται να γλιστρήσουν εμπρός τοποθετώντας επάνω τους. Αυτό το μειονέκτημα διορθώθηκε εισάγοντας μια τεχνική αλλαγή: το μάζεμα με σταυρωτές σπείρες.

Ο κανονικός μηχανισμός: Στο surfcasting, ο μηχανισμός εξελίσσεται ένας ρόλος εξαιρετικά σημαντικό, διαφέροντας από άλλες τεχνικές όπου μπορεί να θεωρηθεί δευτερεύουσα προτεραιότητα: από τη σωστή λειτουργία του εξαρτώνται, πράγματι, όλες οι διαδικασίες του ψαρέματος, από το ρίξιμο της πετονιάς μέχρι το μάζεμα της λείας. Ωστόσο, για να αντιμετωπίζουμε αυτό το τεράστιο όγκος δουλειάς, ο μηχανισμός πρέπει να έχει χαρακτηριστικές και μηχανισμοί από πολύ καλή ποιότητα. Μεταξύ τόσο πολλά μοντέλα που βρίσκονται στην αγορά, υπάρχουν κάποιοι που είναι ειλικρινά τέλειοι για το ψάρεμα με την τεχνική του surfcasting, το πρόβλημα είναι το να καταλαβαίνουμε ποιοι είναι οι καταλληλότεροι για το είδος ανάγκη που έχουμε. Εάν μπαίνουμε μέσα σε ένα μαγαζί ειδών αλιείας και ζητάμε ένας μηχανισμός για surf, θα δούμε ότι αυτό που θα μας προσφέρουν, δεν είναι η μεγάλη ποικιλία, όπως συνέβη με όλο το υπόλοιπο εξοπλισμός: εδώ, η ποικιλία που προσφέρει η αγορά είναι σχηματισμένη μόνο από δυο διαφορετικούς είδους μηχανισμών που διαφέρουν στην μηχανική αντίληψη της έδρας αποθήκευσης της πετονιάς (η μπομπίνα): εκείνοι με περιστροφική μπομπίνα (ροτάντε), και εκείνοι με σταθερή μπομπίνα (μουλινέ). Σχεδόν σε όλη την Ευρώπη, αντίθετα από την Αμερική, δυστυχώς προτιμούμε ακόμα τη χρήση μηχανισμών με σταθερή μπομπίνα, άρα είναι ακριβώς από αυτά που θα μιλήσουμε.

Σταυρωτό τύλιγμα: στο κανονικό τύλιγμα παλιού τύπου, οι σπείρες είναι απλά τοποθετημένες η μια επάνω στην άλλη περισσότερο η λιγότερο στενές, εξαρτάτε από την δύναμη τραβήγματος. Το αποτέλεσμα είναι ότι κάποιες από αυτές τις σπείρες, σφηνώνονται μεταξύ στις άλλες φρενάροντας τη βολή και δημιουργώντας περούκες (το μπέρδεμα των πετονιών) κατά τη διάρκεια των επόμενων πεταγμάτων. Εάν στους μηχανισμούς εφοπλισμένους με παραδοσιακή μπομπίνα δεν συνέβη τακτικά, είναι μόνο γιατί το σύνολο των σπείρων είναι πολύ λεπτό, ενώ σε μια κωνική μπομπίνα, είναι πολύ φαρδύ, και οι σπείρες που μπορούν να σέρνονται είναι πολύ περισσότερες. Για αυτό το λόγο, μπήκε στην παραγωγή του συστήματος το σταυρωτό μάζεμα: αυτό, μέσω από μια διπλή κίνηση εμπρός-πίσω του άξονα, τοποθετεί τις σπείρες με διαγώνια διεύθυνση, και όχι η μια δίπλα στην άλλη όπως στο παραδοσιακό μάζεμα, αποφεύγοντας περιπλοκές. Κρατώντας λογαριασμός για το ποιες είναι οι απαιτήσεις των πεταγμάτων στην τεχνική ψαρέματος surfcasting, μπορούμε να καταλαβαίνουμε αμέσως γιατί μια κωνική μπομπίνα και ένα σταυρωτό μάζεμα, είναι από βασική σημασία, επιτρέποντας στο μολύβι να φτάσει περισσότερο μακριά, χάρη στην μακρύτερη μορφή της μπομπίνας και στη μικρότερη τριβή.

Απόδοση μαζέματος (gear ratio): ένα άλλο στοιχείο που πρέπει να κρατάμε σε εκτίμηση για την επιλογή ενός μηχανισμού να συνδυάσουμε σε ένα καλάμι του surf, είναι το μάζεμα. Υπάρχουν μηχανισμοί που είναι αργοί, ενώ άλλοι που είναι πολύ ταχύς, αλλά, για τη συγκεκριμένη τεχνική, είναι καλύτερα να μείνουμε σε ένα μεσαίο μάζεμα: εκείνοι που είναι πολύ γρήγοροι ή πολύ αργοί, δεν θα έκαναν δυνατό ένα ικανοποιητικό έλεγχος του μολυβιού. Ένα 5:1 (που αντιστοιχεί σε πέντε περιστροφές της μπομπίνας κάθε γύρο της μανιβέλας) ή 5,2:1, μπορεί να θεωρηθεί ευνοϊκότερος, ακόμα και αν κάποιοι τους προτιμούν γρηγορότεροι.

Μπροστινή ή οπίσθια ρέγουλα (front/rear drag): Σε κάποιους μηχανισμούς, αυτό το βασικό μέλος, είναι τοποθετημένος εμπρός, επάνω στην μπομπίνα, ενώ σε άλλους, το σύστημα ρύθμισης βρίσκεται πίσω από το κορμί. Το πρώτο είδος ρέγουλας λέγεται μπροστινό, και το δεύτερο οπίσθιος: και τα δυο είδη ρέγουλας, μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε αυτή την τεχνική ψαρέματος του οποίου μιλάμε, αλλά, η καλύτερη και αγαπημένη, αν και όχι η πιο βολική, είναι και παραμένει χωρίς καμία αμφιβολία η μπροστινή.

Όταν βρισκόμαστε στην κατάσταση ενός ψαριού που τρώει σε μεγάλες αποστάσεις (και αυτό, στο surfcasting, συμβαίνει συχνά), είναι καλύτερα να κρατάμε τη ρέγουλα πάντα κλειστή. Σε αυτές τις περιπτώσεις, η φυγή του ψαριού και το κάρφωμά του, δεν πρόκειται να μας βάζουν σε κίνδυνος από τη θραύση της πετονιάς (εκτός εάν αυτή είναι μίζερης ποιότητας), εκτός όταν αυτό, το ψάρι, βρίσκεται ειδικά λίγα μέτρα από την ακτή. Τότε, τα πράγματα, δυσκολεύουν λίγο: εδώ, εάν δεν είμαστε ήδη καλά εκπαιδευμένοι και δεν ξέρουμε πώς να αντιμετωπίζουμε την κατάσταση, η καλύτερη λύση για να αποφεύγουμε τα δυσάρεστα, είναι να προτιμούμε τη χρήση της οπίσθια ρέγουλα που, ρυθμίζεται με κλικ στον οποίο είναι συνδεδεμένοι κάποιοι αριθμοί. Για τη σωστή ρύθμιση της στη θραύση της πετονιάς, φτάνει απλά να θυμόμαστε το αντίστοιχο αριθμός. 

Μπετούγια (line roller) οδήγησης νήματος: Στο παρελθών δεν του δίναμε πολύ σημασία, αλλά σήμερα, αυτό το μικρό εργαλείο έχει κερδίζει τη θέση που δικαιούται. Εάν κάποτε ακόμη έλειπε ή αποτελούσε από ένα απλό κυλινδράκι που επιτρεπόταν στο νάιλον να ολισθαίνει κατά τη διάρκεια του μαζέματος, σήμερα έγινε ο πρωταγωνιστής ενός τεράστιο ποιοτικό πήδημα. Στην αγορά υπάρχουν μπετούγιες οδήγησης νήματος με ή χωρίς ρουλεμάν, και εκείνες που το διαθέτουν, έχουν την αξία να κατέχουν μεγάλη ολισθηρότητα ακόμα όταν η δύναμη τραβήγματος είναι τεράστια. Είναι σημαντικό ότι η μπετούγια οδήγησης νήματος περιστρέφει, αλλιώς το νάιλον υπερθερμαίνει, καταστρέφεται, και υποχρεωτικά, πρέπει να είναι συχνά αντικαταστημένο γιατί δεν είναι πλέον αξιόπιστος, ειδικά στις δύσκολες στιγμές. Αυτή τη συζήτηση, σχετίζεται ειδικά στις χρησιμοποιημένες διαμέτρους και, στο surfcasting, τα νάιλον είναι πάντα αρκετά λεπτά ώστε να μπορούμε να ρίξουμε μακριά. Εξάλλου, οι μπετούγιες οδήγησης νήματος μεγάλη διαμέτρους και μονταρισμένο επάνω σε ρουλεμάν, επιτρέπει στο νάιλον να “διαλύει” καλύτερα τη πιθανή συστροφή επισωρευμένη κατά τη διάρκεια του μαζέματος. Εάν δεν περιέχει το ρουλεμάν, αυτό θα έπρεπε να ήταν κατασκευασμένο τουλάχιστον με πολύ σκληρά και καλά λεία υλικά. Το καλύτερο είναι το SIC, ένα καρβίδιο του πυριτίου δουλεμένο στο διαμάντι που, πέρα από ότι είναι πολύ σκληρό, περιέχει ένα ασύγκριτος βαθμός λείανσης: η τιμή όμως, δυστυχώς, υποφέρει λίγο, και, χωρίς να απαιτούμε απολύτως τα καλύτερα, η κεραμική, το αλουμίνιο, και το hardloy, είναι επίσης όλα καλά, αλλιώς είναι καλύτερα να διαλέξουμε ένας μηχανισμός που έχει μια μπετούγια οδήγησης νήματος μεγάλου μεγέθους. Μια μεγάλη διάμετρος, επιτρέπει στο τεντωμένο νάιλον να είναι τυλιγμένο με μια πιο φαρδύ γωνία, γιατί η επιφάνεια της επαφής, είναι μεγαλύτερη. Όλο αυτό, μετατρέπεται ακόμα μια φορά σε μια πιο μακρύ ζωή της πετονιάς, και λιγότερες πιθανότητες θραύσεις.

Η μανιβέλα (handle): Ο τελευταίος μέλος που πρέπει να κρατάμε σε εκτίμηση, είναι η μανιβέλα. Αυτή, δεν πρέπει να είναι πολύ μεγάλη, γιατί θα ήταν πολύ άβολη στα μαζέματα, και το surfcasting βασίζεται ακριβώς στο συνεχής πέταγμα και μάζεμα της πετονιάς: ο καθένας από μας έχει ένα μπράτσο και ένα χέρι διαφορετικό, άρα συμφέρει να δοκιμάζουμε διαφορετικά, μέχρι να βρίσκουμε το κατάλληλο για μας, να χρησιμοποιήσουμε. Τα τελευταία χρόνια, εμφανίστηκαν στην αγορά μηχανισμούς εφοδιασμένοι με διπλή μανιβέλα: ο σκοπός, είναι εκείνο της ισορρόπησης του μηχανισμού κατά τη διάρκεια του μαζέματος, και να προσφέρει επίσης ένα ευθείς άγγιγμα σε κάθε περίπτωση, χάρη στο γεγονός που έχει δυο πόμολα αντί μόνο ένα. Όποιος προτιμάει την παραδοσιακή μονή μανιβέλα, σήμερα μπορεί να βρίσκει επίσης μηχανισμούς εφοδιασμένοι με το σύστημα ισορροπίας, πράγμα που αποτελεί από ένα βάρος τοποθετημένο στο στροφέας, με σκοπό να ισορροπήσει την περιστροφή: η επιλογή είναι δικιά μας. 

Συμβουλή: Η αγορά ενός εργαλείου, είναι επίσης θέμα προτίμησης, και ο καθένας διαλέγει η εταιρία που επιθυμεί. Γενικά, το identikit του κατάλληλου μηχανισμού ψαρέματος, κατά τη γνώμη μου, είναι: μπροστινή ρέγουλα, μεταλλική μπομπίνα με κωνικό προφίλ, μάζεμα με σταυρωτές σπείρες, μπετούγια οδήγησης νήματος με φαρδύ διάμετρος σε ρουλεμάν, και μια ταχύτητα ψαρέματος από 4,5:1 έως 5,5:1: όλο αυτό, συνδεδεμένος σε μια μηχανική μονταρισμένη επάνω σε τουλάχιστον τρία ρουλεμάν, ώστε να εξασφαλίζουμε ρευστά μαζέματα και μια καλή ζωή.