BACK   ...the right site for fishing lovers
 

ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ

 
 

 

 

 

Να, τελικά φτάσαμε πάλι σε μία καινούρια σεζόν, το καλοκαίρι.
Πράγματι, αυτή είναι η κατάλληλη στιγμή να επωφελούμαι, η φθινοπωρινή σεζόν και ειδικά την χειμερινή, είτε για τις κρύες κα βροχερές ημέρες, ανεμώδεις και δυστυχώς επίσης πολύ χιονώδεις των τελευταίων χρονών, τις περισσότερες φορές μας αναγκάζουν να μείνουμε τρυπωμένοι μέσα στο σπίτι με το τζάκι αναμμένο και να βγούμε μόνο σε περίπτωση ανάγκη, μην αφήνοντας χώρο σε “απαγορευμένες” σκέψεις, ενώ τώρα, οι πλέον μακριές ημέρες ανακαλούν πάνω στις παραλίες χιλιάδες ανθρώπους και από πολύ μακριά την ενδοχώρα που κάθε μέρα πηγαίνο-έρχονται από διαφορετικά μέρει των ακτών, είτε αυτά είναι παραλίες είτε αυτά είναι σκοπέλους (βραχώδης), για να μπορούν να απολαύσουν μία μέρα κερδισμένο ρεπό και διασκέδαση χουζουρεύοντας στον ήλιο και κάνοντας ηρεμιστικά μπάνια σε μία θάλασσα που στην εποχή αυτή παρουσιάζεται πάντα πολύ ήρεμη και καθαρή. Είναι μία αληθινή χαρά τώρα να βλέπουμε παραλίες που για πολλούς μήνες είχαν μείνει εντελώς έρημες και σαν μία μαγεία μεταμορφώθηκαν σε αληθινές μητροπόλεις, παιδιά που παίζουν με την άμμο αυτοσχεδιάζονται μεγάλοι αρχιτέκτονες που χτίζουν κάστρα της φαντασίας όπου μετά την ολοκλήρωση του έργου, θα είναι οι αναμφισβήτητοι κυρίαρχοι ενός φέουδο με εκατοντάδες, ή μάλλον χιλιάδες αόρατοι υπήκοοι και στρατεύματα, γυναίκες ξαπλωμένες στο ήλιο να μαυρίζουν κάθε χιλιοστό του δέρμα τους που ονειρεύουν να ανταγωνιστούν με τις ποιο διάσημες “Cover Girls” των ποιο ξακουστών περιοδικών ομορφιάς της στιγμής, και παλικάρια που παίζουν Beach Volley ή περπατούν πάνω κάτω στην παραλία προσπαθώντας να μαγεύουν κάποια όμορφη κοπέλα γοητευμένη από την επίδειξη των δικέφαλων τους. Αν ακονίσουμε την όραση μας όμως, θα δούμε ότι μακρόθεν, σαν που είναι στην άκρη για τιμωρία, υπάρχει κάτι που κινείται, φαίνεται κάτι που μοιάζει σε μία κεραία ή κάτι παρόμοιο, είναι πολύ μακριά για να καταλαβαίνουμε τι ακριβώς είναι.

Φτάνει όμως να πλησιάζουμε λίγο για να διαπιστώσουμε ότι πρόκειται για ένα καλάμι ενός απομονωμένος ψαράς, πολύ πιθανών ένας από εκείνους που το ψάρεμα το έχει στο αίμα. Γνωρίζει κάλλιστα ότι οι πιθανότητες επιτυχίας σε σχέση των προηγούμενων μηνών είναι πολύ λιγότερες, αλλά αυτός… αμετακίνητος μένει εκεί ακούνητος να πιάνει το παραμικρό κούνημα της μύτης το καλαμιού του. Δεν έχει πολλές απαιτήσεις, του φτάνει να περιμένει με μεγάλη υπομονή και να έχει την ελπίδα ότι αργά ή γρήγορα, κάτι θα συμβεί για να του δίνει εκείνες οι αισθήσεις που μόνο το ψάρεμα και την αντίστοιχη σύλληψη των θηραμάτων μπορούν να του δίνουν , αυτός είναι ειλικρινά ένας Beachman . Αλλά συζητάμε για το θέμα αυτό εξετάζοντας το ποιο προσεκτικά και από ποιο κοντά για να καταλαβαίνουμε περισσότερο μία που, αυτή την στιγμή, οι μετεωρολογικές και θαλασσινές συνθήκες παρουσιάζονται όπως είπαμε, πολύ ποιο βολικές από τις φθινοπωρινές και χειμερινές στον οποίο είμαστε ποιο συνηθισμένοι. Εκ των προτέρων πρέπει να εφοδιαστούμε με ένα “ελαφρό” εξοπλισμός όπως παραδείγματος χάρη καλάμια για Beach Ledgering που αντέχουν πετάγματα με 60–80 γραμμάρια μολύβια ή Bass Rod μέχρι 120 γραμμάρια. Ενώ τα πρώτα καλάμια είναι κανονικά τηλεσκοπικά, τα δεύτερα είναι δίσπαστα, αλλά η διαλογή ενός από τα δύο καλάμια θεωρείται αποκλειστικά προσωπική και, σε σχέση με το αποτέλεσμα του ψαρέματος δεν είναι καθόλου σημαντικό. Οι μηχανισμοί που, φυσικά, ταιριάζουν με το είδος καλαμιών που πρόκειται να χρησιμοποιήσουμε, είναι επαρκής να χωρούν περίπου 150 μέτρα πετονιάς του 0,25–0,30 καλής ποιότητας και Shock Leader πετονιάς διάμετρος 0,35–0,40 όχι πολύ μαλακιά και χωρίς μνήμη όπως επίσης το 0,18–0,22 των διαφορετικών παράμαλλων που εδώ θα είναι υποχρεωτικά μακριά τουλάχιστον ενάμισι μέτρο (εξαρτάται επίσης από το μήκος του καλαμιού) ώστε να φτάνει και το ελάχιστο ρεύμα για να κινούνται με ευκολία.

Επίσης και τα μολύβια θα είναι πιο μικρά από τα γενικά χρησιμοποιημένα κατά την διάρκεια του χειμώνα, τώρα θα είναι πολύ απλά ποιο ευνοϊκός να χρησιμοποιήσουμε το μεσαίος μέγεθος από αυτά που αναγράφονται σε κάθε καλάμι, τέλος πάντων, για να μην πολυλογούμε, καλάμια, μηχανισμούς, αγκίστρια, μολύβια και οτιδήποτε αφορά ο εξοπλισμός, πρέπει οπωσδήποτε να είναι προσαρμοσμένα στις ανάγκες της περίπτωσης, μετεωρολογικές και θαλασσινές συνθήκες απολύτως προσιτές και θηράματα που μπορούμε να παγιδέψουμε. Το καλοκαίρι, η διαλογή της θέσης που θα στήσουμε τα καλάμια μας, γίνεται απολύτως τυχαία, δεν είναι όπως στο χειμώνα που φτάνει να δίνουμε μία ματιά στην μορφολογία των κυμάτων για να καταλαβαίνουμε που πρέπει να τοποθετήσουμε τα δολώματα μας, εδώ δεν υπάρχει τίποτα που μπορούμε να διαλέξουμε, πρέπει να προχωρήσουμε με δοκιμές. Στην πραγματικότητα του καλοκαιριού, οι τρόποι για να γνωρίζουμε ποια είναι τα κατάλληλα σημεία για να τοποθετήσουμε τα δολώματα μας είναι δύο: το πρώτο αποτελείται στο ρίξιμο ενός μολυβιού όσο ποιο μακριά γίνεται, και μαζεύοντας το σιγά σιγά, μέσω την συμπεριφορά του, προσπαθήσουμε να καταλαβαίνουμε την μορφολογία του βυθού ώστε να ξέρουμε ποια είναι τα κατάλληλα σημεία. Αν σέρνοντας το μολύβι, αυτό “χορεύει” και αισθανθούμε ότι ο βυθός σε αυτό το σημείο είναι σκληρό, σημαίνει ότι εδώ δεν υπάρχουν ρεύματα που το ανακατεύουν, άρα όλοι οι μικροοργανισμοί, μαλάκια, οστρακοειδή κτλ. που ξέρουμε ότι είναι το τρόφιμα των ψαριών, παραμένει θαμμένο κρατώντας έρημη η περιοχή αυτή, ενώ, όταν αισθανθούμε ότι το μολύβι γίνεται βαρύ και προχωράει με λίγο δυσκολία, αυτό σημαίνει ότι σε αυτή την περιοχή ο βυθός είναι μαλακό λόγο τα ρεύματα που το συχνάζουν “ξεθάβοντας” όλοι ο μικροοργανισμοί που αναφέραμε πριν λίγο.

Όπως καταλαβαίνετε, εδώ οι πιθανότητες να πιαστούν κάποια ψάρια είναι πολύ ποιο ρεαλιστικές. Ο δεύτερος τρόπος αποτελείται στο να κοιτάξουμε την θάλασσα, ναι καταλάβατε καλά. Όταν φτάνουμε στην παραλία που διαλέξαμε πρέπει να κοιτάξουμε πολύ προσεκτικά οι διαφορετικοί χρωματισμοί που παίρνει η θάλασσα μέχρι κάποια απόσταση από την ίδια. Μία έκταση περισσότερο ή λιγότερο μεγάλη που έχει χρώμα “άσπρο ακάθαρτο” με πολύ μικρά κύματα που μπορεί να βρίσκεται περισσότερο ή λιγότερο μακριά από την παραλία, μας δείχνει την παρουσία των ξέρων, ή τέλος πάντων των χαμηλότερων βυθών που , από τις πλευρές προς τα έξω, παίρνει ένα χρώμα “γαλανό ανοικτό” που σημαίνει ένα βυθό ποιο βαθύ (1-1½ μέτρο) και τέλος, αλλά αυτό γενικά συμβαίνει προς τον πέλαγο, όπου υπάρχει περισσότερο βάθος, ένα χρώμα που, από το “γαλανό σκούρο” μπορεί να φτάσει στο “μπλε δυνατό”, πράγμα που συμβαίνει όταν ο βυθός είναι γεμάτο ποσειδώνια και άλλα είδη φύκια ή από βράχια. Αποφεύγοντας εκ των προτέρων ο βυθός του ένα–ενάμισι μέτρο που αναφέραμε ποιο πάνω γιατί είναι απολύτως αποστειρωμένος μία που δεν υπάρχουν κύματα και ρεύματα, υπολογίζουμε αντιθέτως, η περιοχή με τα φύκια και βράχια γιατί είναι πράγματι από αυτά που θα έχουμε την δυνατότητα και την… ελπίδα να “βλέπουμε” να μπαίνουν μέσα στην δική μας “ακτίνα δράσης” τα θηράματα. Δυνατότητα που, απόσταση (από την παραλία) επιτρέποντας, αυξάνει την ποσότητα επιτυχίας μόνο αν θα μπορούσαμε να φτάσουμε να τοποθετήσουμε τα δολώματα μας στις πλευρές τους, μία που είναι, ειδικά σε αυτή την περίπτωση, προτιμώμενο “κυνηγητικός έδαφος” χωρίς να υπάρχει την ανάγκη να απομακρυνθούν πολύ από τις φωλιές τους. Ένα άλλο καλό σημείο που μπορούμε να τοποθετήσουμε τα δολώματα μας, είναι στις πλευρές γύρω την ξέρα που, στις περισσότερες φορές, η κορυφή της φτάνει μέχρι λίγα εκατοστά κάτω την επιφάνεια του νερού και που τα ρεύματα, σηκώνουν “συννεφάκια” άμμου που γίνονται αυτόματα πολύ χρήσιμα για να προσελκύσουν μικρές ομάδες εκσκαπτικά. Τέλος πάντων, το να γνωρίζουμε σε τι βυθός βρισκόμαστε ή σε τι βυθό πρέπει να ψαρέψουμε για να προσπαθήσουμε να συλλαμβάνουμε τα θηράματα μας, προκύπτει να είναι από στοιχειώδης ευκολία.