BACK   ...the right site for fishing lovers
 

ΚΕΦΑΛΟΣ Mugil Cephalus

Mullet "en"/ Mulet "fr"/ Mugil "es"/ Cefalo "it"

 
 

 

 

Ζωντανό ή ψόφιο, φιλεταρισμένο ή κομματιασμένο, ο κέφαλος είναι και παραμένει από τα καλύτερα δολώματα που χρησιμοποιούνται στο Surfcasting. Σίγουρα αυτό εξαρτάται από την νοστιμιά του “κρέας” του, στην μυρωδιά και στα λαδερά ίχνη που αφήνουν ένα αδιάλυτος ολκός, που δεν υπάρχει κινηγόψαρο που δεν το κυνηγάει. Παρόν σε όλη την Μεσόγειος Θάλασσα, η μέγιστη συγκέντρωση του βρίσκεται πάντα στις εκβολές των ποταμών ή, τέλος πάντων, όπου υπάρχουν εκβολές γλυκού νερού, και μέσα στα λιμάνια. Ενώ στο ψάρεμα, γενικά η σύλληψη των κεφάλων αφορά “κομμάτια” των 300ων – 500ων γραμμαρίων ο κέφαλος μπορεί να ζυγίζει μέχρι και τρία κιλά, αυτά όμως που ενδιαφέρουν απευθείας εμάς, για το ψάρεμα μας, είναι οι κέφαλοι μικρό ή μεσαίο μέγεθος (έως 30 εκ.) και 200ων – 300ων γρ. βάρος.

Εμείς “παλαιοί” Surfcasters είναι πλέων πολλά χρόνια που το χρησιμοποιήσουμε στα ψαρέματα μας και το προτιμούμε σε άλλα δολώματα, γιατί το “κρέας” του έχει πολύ μεγάλη ελκυστική δύναμη για όλα τα μεγάλα κινυγόψαρα, έστω η διάρκεια της δράσης ενώ ψαρεύει είναι πολύ μικρή, μία ώρα, μία ώρα και μισή, πέρα από αυτό, καλύτερα να αλλάξουμε την δολωσιά γιατί χάνει όλα η σχεδόν οι ικανότητές του. Αυτό που μπορώ να πω χωρίς καμία αμφιβολία και πολύ ειλικρινά ότι (προσωπικά) ψαρεύοντας με ταραγμένη ή πολύ ταραγμένη θάλασσα, με το φιλέτο του κέφαλου, τα αποτελέσματα δεν δίσταζαν να έρθουν. Ήταν ειδικά τα λαβράκια που λάτρευαν την δολωσιά, αλλά και τα γοφάρια δεν έκαναν πίσω, μπροστά αυτή την λιχουδιά. Είναι αλήθεια ότι η παρουσία των δολωμάτων παίζει ένα πάρα πολύ σημαντικό ρόλο για την σύλληψη της λείας μας, επίσης γιατί, όπως αυτή την περίπτωση, αυτή είναι κατευθυνόμενη σε αρκετά μεγάλα ψάρια.

Πώς δολώνουμε το φιλέτο? Πρέπει να πούμε ότι οποιοδήποτε φιλέτο ψαριών θέλουμε να δολώσουμε, αυτό θα γίνει με το δέρμα του απ’έξω ή από μέσα, εξαρτάται η “κατάσταση” που βρίσκεται η θάλασσα εκείνη την στιγμή που ψαρεύουμε. Αυτό σημαίνει ότι , ψαρεύοντας με θάλασσα ταραγμένη ή πολύ ταραγμένη, και οπωσδήποτε με θολό νερό, το “κρέας” θα βρίσκεται από μέσα, σε επαφή με το αγκίστρι και, αντίθετα το δέρμα θα βρεθεί απέξω. Αυτό το κόλπο της δολωσιά με το δέρμα απέξω όταν τα νερά είναι θολά, χρειάζεται για να παρουσιάζουμε το φιλέτο μας που, μέσω το κούνημα που του προκαλούν τα ρεύματα ή τα κύματα, και με την λάμψη του, αυτό γίνεται αυτόματα ποιο “ορατό” μέχρι κάποια απόσταση, ανεβάζοντας έτσι τις δυνατότητες έλξης, πράγμα πολύ σημαντικό αν όχι απαραίτητος.

Για την πραγματοποίηση του φιλέτου, δεν χρειάζεται ειδική προσοχή, φτάνει να φιλετάρουμε το κέφαλο επί όλο το μήκος του, το κόβουμε δύο φορές επί το πλάτος του σε ίδιο μήκος περίπου ώστε να έχουμε έξι κομμάτια των 5 – 6 εκ. το ένα. Πιάσουμε ένα φιλέτο από αυτά, το ακουμπάμε πάνω στο παράμαλλο ήδη προετοιμασμένο και το δένουμε σαν ένα μικρό λουκάνικο με το ελαστικό νήμα. Ψαρεύοντας επίσης με ταραγμένη θάλασσα, μία που η δολωσιά αυτή είναι βαρύ, τα “κοντά” παράμαλλα δεν θεωρούνται απαραίτητα, τα πάνε καλά επίσης τα “μακριά” έχοντας όμως την “πονηριά” να χρησιμοποιήσουμε πετονιές χοντρού διαμέτρου ή θερμοκολλητικό συρματόσκοινο. Τα αγκίστρια που θα χρησιμοποιήσουμε, θα είναι τύπου Aberdeen και παπαγαλέ (Beak) όμως πολύ χοντρά, και τα παράμαλλα όλα, συμπεριλαμβάνοντας επίσης (και ειδικά) το Ciao Ciao και τη Σχεδία.