BACK   ...the right site for fishing lovers
 

ΛΑΒΡΑΚΙ Dicentrarchus Labrax

European Sea Bass "en"/Lup De Mer "fr"/Baila "es"/Spigola "it"

 
 

 

 

Το λαβράκι ή λύκος της θάλασσας όπως το ονομάζουν ακόμα σε πολλές περιοχές της Χώρας μας, θεωρείται το “ψάρι” κατ’εξοχήν. Η ποιότητα του κρέας του τον κάνουν να είναι το ψάρι ποιο κυνηγημένο από όλους και, χάρη στην παρουσία του σε όλος του τομείς του ψαρέματος, μπορούμε να το παγιδέψουμε από τα βράχια με την τέχνη του Rock Fishing, από την βάρκα με συρτή, στα λιμάνια με Spinning, μέσα στα ποτάμια μέχρι κάποια απόσταση πολλών εκατοντάδων μέτρων από την εκβολή, και επίσης από την παραλία με την τέχνη του Surfcasting.

Ήδη από μικρός, το λαβράκι δείχνει που έχει “χαρακτήρα”, το διατρέξιμο του προς όλες τις διευθύνσεις κοντά όμως στις ακτές μαζί με συνομήλικοι του είδους του ειδικά όταν η θάλασσα είναι ταραγμένη, με κύματα κα ρεύματα, πέρα από την ύπαρξη εκβολών γλυκού νερού, το βλέπουν πάντα στην αναζήτηση από “κάτι” να βάλει στο στόμα. Η δική του τροφική αλυσίδα δεν έχει όρια, τρώει τα πάντα, μα αυτό που προκαλεί περισσότερο την όρεξη του είναι χωρίς καμία αμφιβολία κάποιο ωραίο κεφαλάκι ζωντανό για αυτό το λόγο, όπως είπαμε λίγο πριν μπορούμε να το κυνηγίζουμε κάλλιστα μέσα στα ποτάμια μέχρι κάποια απόσταση από την θάλασσα, επίσης γιατί έχει την δυνατότητα να προσαρμοστεί σε τέτοια πηδήματα της αλμυρότητα.

Τα ενήλικα λαβράκια γενικά ζουν μεμονωμένοι ή, σε σπάνιες περιπτώσεις με ένα άλλο, αναπαράγονται στην διάρκεια των καθαρά χειμερινών μηνών, άρα ποιο κρύοι, όταν η αδηφαγία τους φτάνει στα υψηλότερα όρια. Ένα “μεγάλο κομμάτι” μπορεί να φτάσει περίπου μέχρι το ένα μέτρο μήκος και να ζυγίζει δέκα με δώδεκα (10 – 12) κιλά. Με την τέχνη του Surfcasting, που είναι εκείνη που μας ενδιαφέρει άμεσα, μπορούμε να το κυνηγίζουμε είτε στην διάρκεια της ημέρας είτε στην διάρκεια της νύχτας χωρίς κανένα πρόβλημα φτάνει η καιρικές συνθήκες είναι κατάλληλες για το ψάρεμα μας, άρα θάλασσα πολύ ταραγμένη σε σταθερή φάση ή ακόμα καλύτερα σε κατέβασμα.

Στην διάρκεια της σταθερότητα, αφού θα τοποθετήσουμε τα δολώματα μας ακριβώς μέσα στα κύματα όπου, φυσικά, υπάρχει περισσότερη ταραχή, για να μπορούμε να μείνουμε στο ψάρεμα, οπωσδήποτε θα χρησιμοποιήσουμε τα εργαλεία μας ποιο βαριά: Καλάμι RIP, μηχανισμός με σταθερή ή περιστροφική μπομπίνα φτάνει να είναι “χοντρός” και γερός και τυλιγμένο τουλάχιστον με 250 – 300 μέτρα καλή πετονιά του 0,35 με αντίστοιχο Shock Leader του 0,60 – 0,70. Τα παράμαλλα θα είναι υποχρεωτικά τα “κοντά” όπως το Pater Noster, το Short Ανεστραμμένο, το διπλό Short και το Short Περαστό.

Μία εξαίρεση θα την κάνουμε, στην έλλειψη πολύ δυνατό ρεύμα με το εξαιρετικό Ciao Ciao “τυλιγμένο” με ένα ωραίο φιλέτο σαρδέλας ή κέφαλος έχοντας όμως την σημαντική προσοχή να τοποθετήσουμε τα δέρμα της απέξω και την σχεδία. Δεν πρέπει να ξεχάσουμε ότι όλα τα παράμαλλα που θα χρησιμοποιήσουμε σε αυτή την περίπτωση πρέπει να είναι φτιαγμένα με πετονιές του 0,35 – 0,40 ή αν πιστεύουμε ότι στο μέρος που διαλέξαμε για το ψάρεμά μας συχνάζουν επίσης και άλλα αρπακτικά, να μην διστάσουμε να χρησιμοποιήσουμε επίσης αρματωσιές με θερμοκολλητικό συρματόσκοινο.

Τα αγκίστρια φυσικά θα είναι προσαρμοσμένα με το είδος και μέγεθος της λείας που θα κυνηγίζουμε γνωρίζοντας εξ αρχήν ότι το στόμα της είναι πολύ μεγάλο και δεν φοβάται τα χοντρά και γευστικά “λουκάνικα” του Ciao Ciao, άρα Blue Aberdeen με κρίκο Ν˚ 2/0 – 3/0, O’Shauhnessy 4/0 – 5/0 και Beak 3/0 – 4/0 ενώ με δολώματα όπως σκωληκοειδή, αμερικάνικο, πορφύρες, αλλά επίσης με σουπιές και καλαμάρια κομμένοι σε λωρίδες μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τα νούμερα ποιο μικρά. Με την θάλασσα που “κατεβαίνει” μπορεί να χρησιμοποιηθούν βέβαια επίσης όλα τα παράμαλλα μακριά όπως το Long Arm, το Long Arm ανεστραμμένο και το Tandem.