BACK   ...the right site for fishing lovers
 

ΜΟΥΡΜΟΥΡΑ Lithognathus Mormyrus

Striped Seabream "en"/Marbrè "fr"/Herrera "es"/Mormora "it"

 
 

 

 

Έλλειψη φεγγαριού, ταραγμένη θάλασσα, θολά νερά και λίγο αέρας προς την στεριά, είναι οι καλύτερες συνθήκες για το ψάρεμα της μουρμούρα, αυτό όμως δεν σημαίνει καθόλου ότι με ήρεμη θάλασσα, καθαρά νερά και πανσέληνο δεν θα μπορούσαμε να την κυνηγίζουμε, μάλλον το ψάρι αυτό είναι το μοναδικό “παντός καιρού”.

Προσωπικά, στα μέρη μου, έχω ψαρέψει μουρμούρες πάνω το κιλό είτε τον Αύγουστο με πεντακάθαρα και εντελώς ακίνητα νερά, είτε με πολύ ταραγμένη θάλασσα, είτε με πανσέληνο, και όχι μόνο μία ή δύο φορές με την μόνη διαφορά ότι εκεί, στα διακόσια μέτρα από σένα προς τον πέλαγο υπάρχει μόνο ενάμιση μέτρο βάθος. Πέρα από τις σποραδικές εμφανίσεις της (μικρά κομμάτια) κατά την διάρκεια της ημέρας και επίσης στις κεντρικές ώρες, η μουρμούρες ποιο μεγάλες ξεκινούν τις βόλτες τους για την αναζήτηση της τροφής λίγο πριν την δύση του ήλιου μέχρι της μιάμιση – δύο (1 ½ - 2) η ώρα μετά τα μεσάνυχτα που θα υπάρχει μία παύση δυόμισι – τρεις ώρες (2 ½ - 3) για να ξεκινάει ξανά (πράγμα που ισχύει για όλα τα ψάρια, σπάνια θα υπάρχουν τσιμπιές σε αυτό το μικρό διάστημα).

Δεν ξέρω αν παρατηρήσατε ποτέ ότι το τσίμπημα τις μικρές μουρμούρες είναι πάντα ξαφνικός και συνεχώς σαν να έχει πάθει ηλεκτροπληξία, μόνο μετά αρκετά δευτερόλεπτα ηρεμίσει, ενώ των μεγάλων είναι πολύ δυνατός και μετά το δεύτερο, φεύγει τρέχοντας προς την ακτή λασκάροντας την πετονιά. Είναι ακριβώς εδώ που πρέπει να προσέξουμε, όταν βλέπουμε μόνο την πετονιά λάσκα και όχι το τσίμπημα, πολύ συχνά συνέβη ότι ξεχάσουμε τι μπορεί να υπάρχει στην άλλη άκρη της πετονιάς, και δυστυχώς για πολλούς λόγους έχουμε χάσει πολύ καλά κομμάτια, ενώ να καρφώσουμε μετά το τέντωμα χρειάζεται οπωσδήποτε ώστε να είμαστε σίγουροι για ένα σωστό πιάσιμο που να μας εξασφαλίσει μία καλή κράτηση σε μία πιθανή μάχη.

Αυτό θα το διαπιστώσετε χωρίς καμία αμφιβολία λίγο πριν φτάσει στην ακρογιαλιά, θα δείτε ότι στα δέκα μέτρα περίπου από σας όταν καταλαβαίνει ότι πρέπει πολύ γρήγορα να βρει μία λύση για την σωτηρία της, η μουρμούρα ξεκινάει ένα εξωφρενικό και τρελό τράβηγμα με πολύ δυνατές κεφαλιές για να βρει κάποιο τρόπο για να απελευθερωθεί. Με το θέμα που αφορά τα εργαλεία που θα χρησιμοποιήσουμε για το ψάρεμα της μουρμούρας, πέρα από τις καιρικές συνθήκες που απαιτούν τα “σκληρά”, γενικά είναι αρκετά καλά τα “κανονικά”, η μουρμούρα, έστω και καλό μαχητής, δεν θα μας δημιουργήσει σοβαρά προβλήματα, φτάνει μόνο να βάλουμε εδική προσοχή στις πετονιές που πρόκειται να τυλίξουμε στην μπομπίνα το μηχανισμού μας και στην δημιουργία των παράμαλλων.

Με μπονάτσα τα αόρατα fluorocarbon του 0,16 - 0,18 κάνουν ειλικρινά θαύματα, με ποιο είδος παράμαλλων θα “δουλέψουμε” δεν έχει καθόλου σημασία, φυσικά με τέτοιες συνθήκες τα “μακριά” θα είναι τα ποιο κατάλληλα όμως και τα “κοντά” δεν θα ενοχλήσουν με τίποτα η δράση της μουρμούρας. Τα αγκίστρια θα χρησιμοποιήσουμε φυσικά τα λεπτά και δυνατά, ίσια, με μακρύ κοτσάνι τύπου Canelle 1207 (Au Lion d’Or), τα μικρά Aberdeen και τα (για κάποιος) πολύ παράξενα (εγώ τα χρησιμοποιώ από το 1987) Shiner Ν˚ 4 – 6.