BACK   ...the right site for fishing lovers
 
ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΡΟΤΑΝΤΕ
 
 

 

 

 

Τελικά αποφασίσαμε να κάνουμε το μεγάλο άλμα και να αγοράζουμε ένα “ροτάντε”. Είναι ένα άλμα ποιότητας που μας τιμάει γιατί δεν είναι πολλοί εκείνοι που έχουν την σταθερότητα και την υπομονή να συνεχίζουν να το χρησιμοποιούν μετά από τις πρώτες προσπάθειες που δεν πήγαν και τόσο καλά επιτυχημένες, και μετά που καταλάβαμε ότι η χρήση του απαιτεί περισσότερη προσοχή από τους κανονικούς μηχανισμούς: αν όμως περιμένουμε ότι στην ζωή μας τα πράγματα θα είναι πάντα εύκολα …Δεν υπάρχει καθόλου αμφιβολία ότι το ροτάντε είναι πολύ πιο “απαιτητικός” και κυρίως απαιτεί τεχνική, υπομονή και γνώση όλων των μελών της συσκευής, πέρα από το ρόλο που παίζουν ξεχωριστά. Η προσπάθεια μας να γνωρίζουμε, έστω και γενικώς, τα συστατικά του μηχανισμού, είμαι σίγουρος ότι μπορεί να μας βοηθήσει να καταλαβαίνουμε κάτι παραπάνω για την συμπεριφορά μας προς αυτό το μηχανισμό αποφεύγοντας ενοχλητικά και χυδαία λάθη που, πολλές φορές μας φέρνει μέχρι την αγανάκτηση. Η αποκλειστική χρήση ενός μηχανισμού οριζόντιου τύμπανου, γίνεται μόνο σε συγκεκριμένα καλάμια που έχουν ειδικές τεχνικές προδιαγραφές: στην περίπτωση μας, μιλώντας για το surfcasting, τα καλάμια πρέπει να είναι υποχρεωτικά δίσπαστα και κατανεμώμενα, τα λεγόμενα Rip. Είναι καλάμια που δεν “φορούν” κανένα είδος βάσης στήριξης μηχανισμού για την τοποθέτηση του ροτάντε, αλλά δυο πλαστικά η από Teflon ή μεταλλικά (μαλακό ατσάλι) δαχτυλίδια που λέγονται coasters, που βιδώνονται επάνω το στειλιάρι του καλαμιού για να κρατάνε ακίνητο το ροτάντε, δίνοντας μας την ευκαιρία να το τοποθετήσουμε ελεύθερα στο ύψος που μας ικανοποιεί καλύτερα . Τα δυο σημεία του στειλιαριού που κανονικά μεταφέρεται την τοποθέτηση του μηχανισμού μας, είναι στα είκοσι και στα ογδόντα εκατοστά περίπου από την κατώτερη άκρη. Ενώ, στην πρώτη περίπτωση, η τοποθέτηση παίρνει το όνομα South Cast, στην δεύτερη παίρνει το όνομα High Cast. Για να είμαστε σίγουροι όμως ότι αυτό το ύψος των 80 εκ. είναι το κατάλληλο για μας, θα κάνουμε τα εξής: ακουμπάμε την κατώτερη άκρη του στειλιαριού που κρατάμε με το αριστερό χέρι μας πάνω στο αριστερό μας στήθος ενώ το δεξή μας χέρι τεντώνεται μπροστά μας κρατώντας το καλάμι όπως κατά τη διάρκεια μίας βολής. Το σημείο που φτάνει το δεξή μας χέρι είναι το σωστό για την τοποθέτηση του μηχανισμού, η ακόμα, ακουμπάμε την ίδια άκρη του στειλιαριού ακριβώς επάνω στη δεξί μασχάλη μας και με το χέρι τεντωμένο μπροστά μας, βλέπουμε που φτάνει, εκείνο είναι επίσης το σωστό σημείο. Όταν έρχεται η ώρα να αγοράζουμε ένας οριζόντιος μηχανισμός, άλλο σημαντικό πράγμα που πρέπει να προσέξουμε, είναι το ύψος του ποδιού του, που είναι οι δυο “γλώσσες” στην βάση του μηχανισμού επάνω στον οποίο βιδώνουμε τα δυο coasters για την κράτηση του επάνω στο κορμί του καλαμιού. Ο ύψος αυτός, παίρνει μεγάλη σημασία γιατί, εάν έχουμε μικρά χέρια, καλύτερα να διαλέξουμε ένας μηχανισμός με χαμηλό πόδι, ώστε να προλάβουμε, και είναι προτιμητέο να γίνει, να “αγκαλιάζουμε” καλά με το αντίχειρας μας την μπομπίνα. Για εκείνους που έχουν μικρά χέρια, το υψηλό πόδι του μηχανισμού, θα μας δημιουργήσει ένα υπερβολικό τέντωμα του αντίχειρας μας, ένα μικρότερο πιάσιμο της μπομπίνας, άρα και μια πίεση επάνω της που δεν θα είναι καθόλου σωστή, που ως συνέπεια, μπορεί να μας προκαλέσει διαφορετικά και σοβαρά προβλήματα: Μπερδέματα της πετονιάς (περούκες), θραύση της ίδιας πετονιάς στο πέταγμα και άσχημα εγκαύματα στο αντίχειρας προκαλούμενα από το γλίστρημα της. Η εξαιρετική δύναμη που βάζουμε για την πρεφόρτωση μίας RIP στην διάρκεια ενός πετάγματος, μαζεύεται και μεταφέρεται μέσω την πετονιά στην μπομπίνα του ροτάντε που, ελεύθερη, θα γλιστρήσει αν το αντίχειρας μας δεν την κρατάει πιέζοντας δυνατά όπως πρέπει. Η μπομπίνα, επίσης, για να πετυχαίνει μία τόσο εξαιρετική ταχύτητα, οπωσδήποτε πρέπει να “στηρίζεται” και να “ενεργεί” με την βοήθεια κάποιων ρουλεμάν (γενικά δύο) που μερικές φορές είναι τοποθετημένα στις δύο άκρες του κεντρικού άξονα (όταν αυτό είναι σταθερό) ή, στα εσωτερικά του, όταν ο άξονας είναι αυτόνομο (σύστημα Ultracast). Είναι λογικό ότι, εάν δεν είμαστε εντελώς έμπειροι με τα πετάγματα και αφήνουμε την μπομπίνα εντελώς ελεύθερη από κάθε είδος φρενάρισμα, η ταχύτητα του (30.000–35.000 στροφές περίπου, σε πάρα πολύ μικρό διάστημα) δεν θα μας δίνει μόνο ενθουσιασμός αλλά ειδικά και κυρίως προβλήματα. Η πετονιά, θα δείτε ότι σε κάποιο σημείο της κούρσας δεν θα καταφέρει πλέων να ακολουθήσει το μολύβι (που την σέρνει), αλλά θα το προσπεράσει, μέχρι όταν δεκάδες σπείρες βγαίνουν υπερβολικά από την μπομπίνα, μαζεύονται και δημιουργούν μπερδέματα που μεταφέρονται σε κόμπους που, σταματώντας απότομα την κούρσα, την κάνουν να γυρίζει αντίθετα δημιουργώντας ένα απίστευτο μπέρδεμα (περούκα–backlash–birdnest ) που, στην καλύτερη υπόθεση χρειάζεται δεκάδες λεπτά να το διαλύομε, όταν δεν θέλουμε να αλλάξουμε ολόκληρη την πετονιά. Τέλος πάντων, οποιοδήποτε πρόβλημα θα παρουσιαστεί κατά τη διάρκεια της χρήσης του ροτάντε, να ξέρουμε ότι δεν θα είναι ποτέ υπεύθυνος μόνο ο ίδιος, αλλά και εμείς, για δική μας τεχνική ατέλεια, για δική μας ανακριβείς συντήρηση των μηχανισμών στο σύνολο του και, στο να θέλουμε (στις περισσότερες φορές) να το παρακάνουμε για να αποδείξουμε στους άλλους ψαράδες και μη, τις δυνατότητές μας. Όμως, για να μειώσουμε τα προβλήματα του μπερδέματος, τα ροτάντε μας επιτρέπουν να χρησιμοποιήσουμε διαφορετικούς τρόπους φρεναρίσματος και ρύθμισης του ίδιου φρενάρισμα. Ένα από αυτούς είναι τα δύο “καπάκια” που βρίσκονται εξωτερικά, στο κέντρο των δύο “μάγουλων”. Βιδώνοντας ή ξεβιδώνοντας τα δύο αυτά καπάκια, μέσω τη πίεση που ασκούν πάνω στις δύο άκρες του κεντρικού άξονα μειώνουμε ή αυξάνουμε τις περιστροφές της μπομπίνας. Για να αποφεύγουμε κάποιο πιθανό “βούισμα” του μηχανισμού, άλλο πολύ σημαντικό πράγμα που πρέπει να προσέξουμε, και που σημαίνει ότι η μπομπίνα δεν είναι ρυθμισμένη σωστά, πρέπει να την κινούμε οριζόντια και να προσέξουμε να μην υπάρχει λάσκα πάνω 0,5 χλ. Όσον αφορά το “τζίτζικα”, ενώ είναι εντελώς άχρηστος και βλαπτικός στα πετάγματά μας, είναι βολικό αλλά όχι σημαντικό στο ψάρεμα: είναι αυτός, που μας ειδοποιεί όταν κάποιο ψάρι στην άλλη άκρη της πετονιάς τρώει αυτό που του προσφέραμε. Τελειώνω με κάποιες συμβολές που επίτηδες άφησα στο τέλος και σε λίγες γραμμές συγκεντρώνουν τα σημαντικότερα πράγματα που πρέπει να προσέξουμε για την καλύτερη χρήση αυτού του εξαιρετικού μηχανισμού.

  • Διάμετρος της πετονιάς στην μπομπίνα
  • Ποσότητα της πετονιάς στην μπομπίνα
  • Ρύθμιση της μπομπίνας
  • Λάδωμα των γραναζιών των διαφορετικών τμημάτων
  • Λάδωμα των ρουλεμάν
  • Χρήση των φυγοκεντρικών φρένων σε σχέση την εμπειρία μας
  • Ρύθμιση των μαγνητικών φρένων