BACK   ...the right site for fishing lovers
 
ΨΑΡΙ... ΜΥΣΤΗΡΙΟ ΣΤΗ ΒΟΡΕΙΑ ΕΥΒΟΙΑ
 
 

 

 

Ψάρι… μυστήριο πιάστηκε στο αγκίστρι ερασιτέχνη ψαρά στο Νέο Πύργο στη Βόρεια Εύβοια

Μια έκπληξη που στη συνέχεια μετατράπηκε σε περιέργεια περίμενε την Κυριακή που μας πέρασε έναν ερασιτέχνη ψαρά από το Νέο Πύργο στη Βόρεια Εύβοια.

Συγκεκριμένα ο κ. Σταύρος Χριστούλας είχε πάει για ψάρεμα κοντά στον Αγιόκαμπο, όταν εκεί που έριχνε τις πετονιές του είδε μέσα στη θάλασσα ένα περίεργο ψάρι, που πήγαινε και μόνο μύριζε τα τσόφλια από τις γαρίδες που έβαζε ως δόλωμα όπως ο ίδιος ανέφερε στην ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΦΩΝΗ.

Στη συνέχεια έβαλε μια γαρίδα δόλωμα στην πετονιά και το περίεργο αυτό ψάρι πήγε και πιάστηκε. «Όταν το ανέβασα πάνω παραξενεύτηκα πολύ» δηλώνει ο κ. Χριστούλας και συνεχίζει «τόσα χρόνια ψαρεύω και ακόμα και στην Κύπρο που ήμουν, που είναι πιο ζεστές οι θάλασσες εκεί δεν έχω δει τέτοιο ψάρι με τρείς ουρές όπως βλέπετε μάλιστα η κύρια ουρά του είναι πολύ κοντή, άρα απορώ πως μπορεί και κολυμπάει και στόμα είναι σαν του ροφού.

Περίεργο δε είναι ότι το έπιασα στον αφρό». Να πούμε πως το συγκεκριμένο ψάρι δεν ξεπερνά σε μήκος τα 15 με 20 εκατοστά και το βάρος του είναι περίπου, σύμφωνα με τον κ. Χριστούλα, 150 γραμμάρια.

Πολύ περίεργος για το εύρημα του ο κ. Χριστούλας στη συνέχεια αποφάσισε να ρωτήσει επαγγελματίες ψαράδες μήπως μπορούν να του δώσουν κάποια πληροφορία.

«Ρώτησα όλους τους επαγγελματίες ψαράδες εδώ στο νέο Πύργο και κανείς δεν είχε ξαναδεί κάτι παρόμοιο» δηλώνει και συνεχίζει, «κάποιος μου είπε, ότι μήπως είναι κάποιο ψάρι που έχει υποστεί μετάλλαξη από κανένα ιχθυοτροφείο.

Τα ψάρια όμως που έχουν τα ιχθυοτροφεία συνήθως δεν είναι στον αφρό. Εμένα μου θύμισε περισσότερο κάποια αρχέγονα ήδη που βλέπουμε σε απολιθώματα.

Έψαξα όλο το βράδυ της Κυριακής και στο ιντερνέτ αλλά δεν βρήκα κάτι, κάποια πληροφορία».

Η περιέργεια του κ. Σταύρου να μάθει τι είδος είναι το ψάρι που έπιασε, δημιουργήθηκε και σε μας, όταν ο ερασιτέχνης ψαράς ήρθε σε επικοινωνία μαζί μας κάλεσε να του δούμε από κοντά και να το φωτογραφίσουμε.

του Γιάννη Δραπανιώτη