BACK   ...the right site for fishing lovers
 
ΤΑ ΑΓΚΙΣΤΡΙΑ
 
 

 

Νομίζω ότι μπορούμε να το φωνάξουμε δυνατά: Ευλογημένα αγκίστρια! Ακόμα που τα σημερινά χαρακτηριστικά τους δεν μοιάζουν καθόλου με αυτά που υπήρχαν κάποτε, ο σκοπός για τον οποίο γεννήθηκαν και η δουλειά που έκαναν τότε έμεινε ακριβώς οι ίδιοι με τις σημερινές: να “παγιδεύουν” τη λεία και να την κρατήσουν μέχρι να φτάνει επάνω στην παραλία έξω από το νερό. Όπως τότε, το τελικό αποτέλεσμα δεν είναι πάντα εύκολο, στις περισσότερες φορές συνέβη ότι τα ψάρια, ειδικά με την προσέγγιση τους προς την παραλία, εκεί που δίνουν τις τελευταίες μάχες για την απελευθέρωσή τους, αυτά, στις περισσότερες φορές τα κατάφεραν ξαγκιστρώνοντας λόγο το ίσιωμα ή το σπάσιμο του αγκιστριού. Σήμερα, ευτυχώς για μας, τα πράγματα είναι διαφορετικά.

Ο τρόπος κατασκευής, οι μορφές και τα διαφορετικά μέταλλα, άλλαξαν εντελώς αποφεύγοντας εκείνα τα ελαττώματα που μέχρι πριν λίγα χρόνια μας στεναχώρησαν, σήμερα πλέον, πολύ σπάνια ένα ψάρι θα μας ξεφύγει εξ αιτίας ενός αγκιστριού κακής ποιότητας. Σε αντίθεση με αυτό που γινόταν παλιά, τώρα βλέπουμε ότι τα πράγματα άλλαξαν: χάρη στην ανάπτυξη της ποιότητας των μοντέρνων υλικών που χρησιμοποιείται για την κατασκευή σημερινών αγκιστριών, βλέπουμε ότι καμία φορά, κατά η διάρκεια της ψαριάς, ενώ βρισκόμαστε για κάποιο λόγο απομακρυσμένοι από τα στημένα καλάμια μας, συνέβη ότι στο γυρισμός μας, αρκετές φορές βρίσκουμε το ψάρι ήδη πιασμένο. Σε αυτή την περίπτωση και από τη στιγμή που πιάσαμε το καλάμι στα χέρια μας, δεν είναι καθόλου εύκολο να καταλαβαίνουμε πόσο χρόνο έχει περάσει από τότε που ψάρι πιάστηκε: εμείς υπολογίσουμε πριν πολύ ώρα, αλλά το σημαντικό είναι ότι το αγκίστρι που χρησιμοποιήσαμε, κράτησε τη λεία μέχρι που φτάσαμε εμείς.

Αυτό το γεγονός, μας βάλει να καταλαβαίνουμε την ποιότητα άρα την αξία, των εργαλείων (σε αυτή την περίπτωση των αγκιστριών) που διαλέξαμε. Εδώ πέρα, δεν θα αναλύσουμε πολλά είδη αγκιστριών, αλλά μόνο τρία από την τεράστια γάμα, γιατί προσωπικά τα θεωρώ τα ποιο σημαντικά για την τέχνη του Surfcasting, και δίνουν επίσης τις βασικές πληροφορίες απαραίτητες για όλα τα υπόλοιπα ώστε να υπάρχει μια λογική στην επιλογή και στην χρήση τους.

Τα αγκίστρια αυτά είναι :

Aberdeen, O’Shaughnessy, Beak.

► Τα Aberdeen είναι λεπτά και ελαφρά αγκίστρια, ίσια, με μακρύ στέλεχος, με φαρδύ κύρτωση και μια πολύ ακονισμένη μύτη. Το στήριγμά τους, μπορεί να παρουσιαστεί με τρεις διαφορετικές μορφές: με παλέτα, με κρίκο, και χωρίς τίποτα, δηλαδή χωρίς εντελώς κανένα στήριγμα που μπορεί να γαντζωθεί. Είναι αγκίστρια από τις πολλαπλές χρήσεις, και όταν χρησιμοποιούνται τα “μικρά” μεγέθη για να δολώσουμε (με την βοήθεια της βελόνας) μουρμουροσκούληκο και αμερικάνικο αλλά κυρίως το μονοδόλι, δεν φοβάται συγκρίσεις με κανένα άλλο, είναι απλά εξαιρετικό. Όταν ένα θήραμα μένει καρφωμένο από αυτό το αγκίστρι, πολύ σπάνια θα καταφέρει να ελευθερωθεί και, αντίθετα από την εμφάνιση του με το σώμα τόσο λεπτός, καταφέρνει πολύ καλά να καμουφλάρει την απίστευτη δύναμη του επίσης με θηράματα πολύ μεγάλα χωρίς α πάθει το παραμικρό. Την ελαφρότητα των Aberdeen τους φέρνει να χρησιμοποιούνται με άριστη ωφέλεια ειδικά στα πλωτά παράμαλλα όπως το Ciao Ciao και την Σχεδία, και επίσης με φιλέτο σαρδέλας, κέφαλος, καλαμάρι καις σουπιά που απευθύνονται στα θηράματα πολύ ποιο μεγάλα από τα “κανονικά”.

► Τα O’Shaughnessy αντίθετα από τα Aberdeen είναι αγκίστρια χοντρά, από ατσάλι με την μύτη πολύ ακονισμένη, είναι πολύ ανθεκτικά, ίσια, με κρίκο και , το ποιο σημαντικό, δεν σκουριάζουν εύκολα. Η χρήση τους, ευθυνόμενη ειδικά για την σύλληψη των μεγάλων θηραμάτων με χοντρά δολώματα μέσω τα πλωτά παράμαλλα όπως το Ciao Ciao και την Σχεδία θεωρείται τέλειο αλλά δεν αποκρούει ούτε τις κανονικές λύσεις όπως το Pater Noster και τα άλλα διαφορετικά είδη των Short κατάλληλα για το ψάρεμα μέσα στα κύματα της θαλασσοταραχής, στα λίγα μέτρα απόσταση από την ακρογιαλιά.

► Τα Beak έστω και κατασκευασμένα από ατσάλι διαφέρουν από τα O’Shaughnessy γιατί είναι πιο κοντά, στραβά, παπαγαλέ και μπορούν να έχουν κρίκο ή στήριγμα. Επίσης αυτά είναι αγκίστρια που δεν σκουριάζουν εύκολα και τα θηράματα που θα καρφωθούν πάνω του, δεν πρόκειται να σωθούν από (δυστυχώς για αυτούς) άσχημη μοίρα. Τα δολώματα που ταιριάζουν περισσότερο για να δολώσουμε τα Beak είναι ειδικά τις λωρίδες σουπιάς ή καλαμάρι, πορφύρες, καβούρια, γυαλιστερές, πάγουρο κτλ. Είναι ακριβώς με αυτά τα δολώματα που το Beak δείχνει πόσο αξίζει, και ακόμα περισσότερο, πόσο είναι θανατηφόρος. Για τα παράμαλλα, δεν υπάρχει απολύτως τίποτα να διαλέξουμε, εξαρτάται τις καιρικές συνθήκες, είναι όλα καλά.