BACK   ...the right site for fishing lovers
 

ΤΟ ΚΑΛΑΘΙ ΤΩΝ ΔΟΛΩΜΑΤΩΝ

 
 

 

 

 

Ως γενικό σημείωμα πρέπει να πούμε ότι με ταραγμένη θάλασσα και εύκρατα νερά, εκχωρούνται προνόμιο οι λιπαρές σάρκες, τα άσπρα δολώματα (επικρατούν μια ειδική φωτοβολής ουσία) με πιο κρύα νερά, και τα σκωληκοειδή με ήρεμη θάλασσα. Η κάθε μονάδα από αυτά που ακολουθούν, έχει μια δική του χρονική ειδικότητα, και μια χρήση βασισμένη στο είδος παραλίας που συχνάσουμε. Ο σωλήνας, το μονοδόλι, και το αμερικάνικο, παραδείγματος χάρη, έχουν αποτελεσματικότητα είτε χειμερινή είτε ανοιξιάτικη με ήρεμες ή λίγο ταραγμένες θαλασσινές συνθήκες, ενώ χρειάζονται λιπαρά δολώματα όπως σαρδέλες, κέφαλοι και καβούρια με ταραγμένη θάλασσα που, με κρύα νερά, μπορούν να απαιτούν προσπάθειες με καλαμάρια, ή ακόμα καλύτερα σουπιές.
Τα δολώματα αυτά, μπορούν να ξεχωριστούν σε τέσσερις μεγάλες ομάδες:

  • Δολώματα λιπαρά ή της ζέστης
  • Δολώματα του κρύου
  • Δολώματα για βαθιές παραλίες
  • Δολώματα για τις μακρινές αποστάσεις ή για τις ρηχές παραλίες

ΔΟΛΩΜΑΤΑ ΛΙΠΑΡΑ Η ΤΗΣ ΖΕΣΤΗΣ

Σε γενικές γραμμές, σχεδόν όλο το πολτό των ψαριών περιέχει λαδερές ουσίες, αλλά τα πιο “δυνατά”, είναι η σαρδέλα, η αντσούγα και ο κέφαλος. Η πιο συνηθισμένη χρήση τους γίνεται με φιλέτο, το οποίο απαιτείτε, φυσικά, απόλυτη νωπότητα. Γενικά, μια που ένα φιλέτο καταβροχθίζεται, η επιλογή του αγκιστριού, είναι πολύ σημαντική: ένα γερό Aberdeen των νούμερων από 2 έως 2/0 με το πολτό του φιλέτου τοποθετημένο στα εξωτερικά, αποτελείται την καλύτερη επιλογή, αν και η κίνηση του με ήρεμη ή λίγο κυματισμένη θάλασσα, είναι πολύ ελάχιστη. Αυτή τη δολωσιά όμως, καταλήγει στο συμπέρασμα ότι είναι πολύ περιζήτητη και αποδοτική ειδικά για τα μεγάλα σαλάχια, μογγριά, και λαβράκια.

Η “φουστανίτσα”, είναι μια παραλλαγή του φιλέτου. Αυτός, μετά την τοποθέτηση του επάνω στο αγκίστρι, θα σκεπαστεί με ένα “φύλλο” ίδιου μεγέθους και πριν τυλιχτεί με μπόλικο ελαστικό νήμα. Με αυτόν τον τρόπο, διατηρώντας παράλληλα αμετάβλητη τη προσελκυστική δύναμη - που προέρχεται από την κάτω πλευρά της δόλωσης - αυξάνει την ασφάλεια της τρυφερής σάρκα εκ μέρους των “τσαπατσίδων”.
 
Το φιλέτο μπορεί να διασωθεί από τα καβούρια, επίσης τοποθετώντας ένα μικρό κομμάτι πολυστυρένιο (που μπορεί να ληφθεί με την κοπή του καπακιού ενός κουτιού δολωμάτων) που θα κρατήσει μακριά από τα νύχια των καβουριών το φιλέτο της σαρδέλας. Αυτό μειώνει επίσης τη δραστηριότητα των ψύλλων, αλλά όχι των «ψαριών» που εξακολουθούν να προσελκυστούν περισσότερα από τη νέα κινητικότητα.

Το κεφάλι της σαρδέλας αντιπροσωπεύει η περισσότερη συμπύκνωση λαδιού από ολόκληρο το ψάρι, και προσφέρεται για μια εξαιρετική ενέργεια ανάκλησης και, επίσης αρέσει σε όλα τα αρπακτικά, ειδικά στα λαβράκια.

Η ειδική αρματωσιά είναι η “σχεδία”, περιέχει δηλαδή ένα εξωτερικό φελλό και ένα παράμαλλο περίπου στα 35 εκ., με αγκίστρι 2/0 παπαγαλέ. Αυτό, το περνάμε από το στόμα και το βγάλουμε από το μέτωπο με την ακίδα να φαίνεται: αντέχει πολύ καλά ακόμα και ένα πολύ δυνατό τράβηγμα. Να θυμάστε ότι η “αντοχή” της σαρδέλας είναι πάντα πολύ περιορισμένη, το πολύ μια ώρα, έπειτα είναι καλύτερα να το βγάλουμε έξω από τη θάλασσα και να την αλλάξουμε ή να την αντικαταστήσουμε με άλλο δόλωμα.

Υπολογίζοντας το βάρος του δόλωμα και ειδικά την ανάγκη ότι αυτή πρέπει να κουνηθεί, το μολύβι δεν πρέπει να είναι πολύ βαρύ, το πολύ 100 γρ. γιατί το πέταγμα πρέπει μόνο να ξεπεράσει τα κύματα. Όπως λέγαμε, η αποδοτικότητα είναι εξαιρετική, συλλαμβάνεται τα πάντα, ξεκινώντας από τους κεφάλους για να φτάσουμε στους σαργούς, στα λαβράκια, και στα μεγάλα σαλάχια.. Με τον ίδιο τρόπο μπορεί να δολώσουμε και ολόκληρη σαρδέλα στην οποία όμως πρέπει να την σημαδέψουμε πλαϊνά ώστε να αφήνει τα λαδερά ίχνη. Αυτή όμως δεν είναι τόσο ελκυστική όπως τα προηγούμενα, αλλά μόνο γιατί είναι πολύ εκλεκτική, δουλεύει εξαιρετικά και μόνο με πιθανά αρπακτικά. Πράγματι, αυτός είναι ο κύριο στόχος μας με την ολόκληρη σαρδέλα, αυτό σημαίνει επίσης ότι δεν πρέπει να έχουμε καθόλου “εμπιστοσύνη” στα μικρά αγκίστρια και στο παράμαλλο “αρκετά λεπτό”. Στην ανάγκη, καλύτερα να ετοιμάζουμε ένα “Ciao-Ciao” με ένα O’Shaughnessy του 4/0 ή 5/0 που θα βγαίνει από το στόμα και τοποθετώντας το φελλό μέσα στη κοιλιά: έπειτα, θα κλείσουμε το κόψιμο με διαφορετικά δεσίματα με ελαστικό νήμα. Για να τελειώνουμε με την σαρδέλα, υπενθυμίσουμε το “Tandem”, παράμαλλο με δυο αγκίστρια στη μια άκρη, να χρησιμοποιούμε ακόμα κει χωρίς μολύβι, και το “DLA”, παράμαλλο μήκους έως και τρία μέτρα που τοποθετείται λίγα μέτρα από την ακρογιαλιά με τη σαρδέλα χωρίς όμως το κεφάλι, χωρίς το ψαροκόκαλο, ή με μισή σαρδέλα (η ουρά).

Εάν η σαρδέλα είναι εξαιρετική για την αφθονία λαδιού που περιέχει, ο κέφαλος δεν είναι χειρότερο: το κρέας του όμως είναι διαφορετικό, αφήνει το λαδερό έλκος του πιο αργά λόγο την επικράτηση μεγαλύτερη ποσότητα λίπος. Ο κέφαλος όμως αποτελεί ένα εξαιρετικό δόλωμα για μεγάλα αρπακτικά. Στην χρίση, γενικά, ο κέφαλος μπορεί να αντικαταστήσει την σαρδέλα, στις μικρές μπουκιές απευθυνόμενα σχεδόν σε όλα τα ψάρια. Η συνεισφορά της είναι αποτελεσματική στα μεγάλα κομμάτια, δουλειά που κάνει άψογα επίσης όταν το κρέας της βρίσκεται απέξω λόγο τον πολύ χαμηλών θερμοκρασιών του νερού.

Η κλασσική δολωσιά είναι το φιλέτο, όπου, εκτός από το μέγεθος, ενεργούμε ακριβώς όπως το προηγούμενο. Μια που αποκτήσαμε το πλαϊνό φιλέτο, από ένα κέφαλο περίπου 400 γρ, το τοποθετούμε στο παράμαλλο τυλίγοντας το και ασφαλίζοντας το με το ελαστικό νήμα. Το παράμαλλο αυτό, έγινε “ειδικός” για τα μεγάλα στόματα: αποτελεί από ένα “Ciao-Ciao” με ένα αγκίστρι O’Shaughnessy 4/0 ή 5/0, σε αυτή την περίπτωση ετοιμασμένο με ατσαλόσυρμα ή νάιλον με χοντρή διάμετρος: να αποφεύγουμε να “πειράξουμε” αρπακτικά εάν δεν μπορούμε να τα βγάλουμε έξω.

Το “Ciao-Ciao” είναι τόσο αποδοτικό που στις δοκιμασίες του ψαρέματος, είναι καλύτερα να το αντικαταστήσουμε ανά 20 λεπτά/μισή ώρα το πολύ, γιατί, εάν είναι στην περιοχή, η λεία απαντάει αμέσως. Ανώφελος να αφήνουμε αυτό το δόλωμα μέσα στην θάλασσα πολλές ώρες, θα χάνουμε άλλες ευκαιρίες που μπορούν να εκμεταλλεύονται με το ίδιο καλάμι.