BACK   ...the right site for fishing lovers
 
ΤΟ ΠΕΤΑΓΜΑ
 
 

 

Dave Docwra

Neil Mc Kellow

Paul Kerry

Είναι από την στιγμή που γεννήθηκε το Surfcasting, που το πέταγμα είναι ολοκληρωτικός του μέρος, είναι μέσω αυτό που, από την στιγμή που ξεκινήσαμε αυτό το δρόμο, έχουμε την ευκαιρία και την δυνατότητα να τοποθετήσουμε τα δολώματα μας σε εκείνα τα σημεία, δεν έχει σημασία αν είναι κοντά ή μακριά, που προκύπτουν να είναι πολύ αποτελεσματικά για την καλή εκτέλεση της ψαριάς. Η καινούριες τεχνικές πετάγματος στο surfcasting μαζί τα καινούρια υλικά με των οποίων είναι κατασκευασμένα τα εργαλεία που χρησιμοποιούμε, μας δίνουν την εγγύηση της καλής ποιότητας και αντοχής που χρειάζεται μία τέχνη ψαρέματος όπως είναι αυτή. Μία ερώτηση στην οποία πρέπει να δίνουμε οπωσδήποτε μία απάντηση είναι... Είμαστε έτοιμοι; Από τα προηγούμενα άρθρα μάθαμε ότι για να είμαστε καλοί surfcasters πρέπει να είμαστε και εξαιρετικά καλοί ρίπτεις.

Άνθρωποι όπως Dave Docwra, John Holden, Neil McKellow, Paul Kerry και άλλοι, είναι εκείνοι που, για πρώτη φορά στην Ευρώπη μας έμαθαν ο συνδυασμός ενός καλαμιού (RIP βέβαια) και οι διαφορετικές τεχνικές πετάγματος. Είτε με το Ground Cast, είτε με το Back Cast, ακόμα και με το Pendulum, αυτοί παραμένουν στην πρώτη θέση των καλύτερων Long Casters του κόσμου. Ακόμα μέχρι σήμερα, καλάμια όπως τα Zziplex, Daiwa, North Western κτλ. (πέρα από την ποιότητα), έχουν το όνομα τους συνδεδεμένο με αυτοί άνθρωποι.

Στην Ιταλία να πούμε την αλήθεια, δεν έχουν τίποτα να ζηλεύουν από τους Άγγλους, άνθρωποι όπως Sandro Meloni, Alberto Belfiori, Paolo Paolicchi και άλλοι ακόμα, ακολούθησαν μόνο το δρόμο που ήταν ήδη ανοιχτό, και εάν παίρνουμε ως παράδειγμα Ιταλικές εταιρίες σαν την Italcanna, Veret, Carson, Tecnofish, Sarfix κ.a., καταλαβαίνετε τι εννοώ. Όλα αυτά, δεν σημαίνουν όμως ότι εμείς για να έχουμε κάποια αποτελέσματα στα ψαρέματα μας, πρέπει οπωσδήποτε να φθάσουμε στα 250 μέτρα, έστω κάποιες φορές θα ήταν αποτελεσματικό, το ψάρεμα σε τέτοιες αποστάσεις με δύσκολες καιρικές συνθήκες δεν θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί, έτσι και αλλιώς στον κόσμο (όπως καταλάβατε), είναι λίγοι εκείνοι που τα φτάνουν, και φυσικά όχι στο ψάρεμα αλλά μόνο και ειδικά στους αγώνες Long Casting.

Εκπαίδευση και υπομονή, είναι αυτό που χρειαζόμαστε, τα ακριβά καλάμια, μηχανισμούς κτλ, από μόνα τους δεν αρκούν να μας δίνουν τα μέτρα που ονειρευόμαστε, όποιος έχει εμπειρίες με το Surfcasting, ξέρει ότι πρέπει να έχουμε σωστές και νοθευμένες τεχνικές πετάγματος, εξάλλου είναι πολύ σημαντικό πέρα από τα χέρια μας να συμμετέχει επίσης όλο το σώμα και τα καλάμια, αν θέλουμε να μας δίνουν αυτό για των οποίο είναι γεννημένα, πρέπει οπωσδήποτε να τα μεταχειρίζομαι με το σωστό τρόπος, συγκέντρωση και συντονισμός, ώστε να φθάσουμε στο σημείο που δεν υπάρχει πλέον ελαστικότητα και η φόρτωση να είναι πλήρη: μην φοβάστε, τα rips δεν σπάνε, και θα δείτε ότι τα μέτρα, σιγά σιγά, έρχονται από μόνα τους. Να γνωρίζουμε την απόδοση των εργαλείων μας είναι πολύ αποτελεσματικό, είναι από αυτό που μπορούμε να καταλαβαίνουμε μέχρι πιο σημείο φτάνουνε οι δυνατότητες μας.

Ο μηχανισμός, ειδικά το ροτάντε, πρέπει να είναι σωστά ρυθμισμένος και ισορροπημένος στο καλάμι και στο μολύβι, ενώ το καλάμι (όπως είπαμε πιο πάνω) πρέπει να το κακομεταχειριστούμε μέχρι που κερδίσουμε την ελαστικότητα του, (μέχρι εκεί που σταματάει) για να το φορτώσουμε όπως πρέπει. Αυτό, βέβαια ισχύει για όλα τα καλάμια και για όλες τις τεχνικές πετάγματος, όμως μην ανησυχείτε, σίγουρα μέσα όλο αυτό το μπαïλάμ θα βρούμε αυτό που θα είναι το καταλληλότερο για μας. Θα δείτε ότι μετά τα πρώτα πετάγματα, και μετά το αρχικό άγχος, τα μέτρα δεν θα είναι πλέον το απαγορευμένο όνειρο, να περάσουμε από τα αρχικά 50 μέτρα στα 60, 100 κτλ. με μια καλή εκπαίδευση, υπομονή και ένα καλό “μαέστρο“, είναι πολύ εύκολο.

Τα πράγματα αρχίζουν να είναι δύσκολα μετά τα 100 μέτρα. Το άγχος κάνει την εμφάνιση του ξανά και, κάποια στιγμή σκεπτόμαστε επίσης ότι όλα αυτά που κάναμε μέχρι τώρα, αχρήστεψαν..., λάθος!! Για να είμαστε καλοί Surfcasters και καλοί ρίπτεις, οπωσδήποτε πρέπει να κερδίζουμε πρώτα από όλα το αρνητικό ψυχολογικό που πιάνει όλους μας όταν βλέπουμε ότι οι θυσίες που κάνουμε, δεν μας ικανοποιούν με τα αποτελέσματα.

Επιμένετε !!
Δεν πρέπει να ξεχάσουμε επίσης ο ρόλος που παίζουν οι άνεμοι. Χωρίς να μπαίνουμε σε τεχνικά θέματα (πράγμα που θα κάνουμε σε ξεχωριστό άρθρο), λέμε απλά ότι όταν ο άνεμος έρχεται από πίσω μας, η βολή γίνεται πιο ψηλά από τις περίπου 45 μοίρες, γιατί σε αυτή την περίπτωση δεν υπάρχει αντίσταση και ο αποχωρισμός της πετονιά πραγματοποιείται πιο νωρίς, αντιθέτως όταν ο άνεμος έρχεται από μπροστά. Σε σχέση με τα πετάγματα και πως μπορούμε να κερδίζουμε κάποια μέτρα, μην τολμήσετε να δίνεται λιγότερη σημασία στον ρόλο που παίζει η πετονιά. Ειδικά με το μουλινέ, πρέπει να προσέξουμε πολύ το διάμετρος της πετονιά. Είναι φυσικό ότι εάν στην μπομπίνα ενός μουλινέ τυλίγουμε μια χοντρή πετονιά, θα έχουμε οπωσδήποτε απώλεια στα μέτρα της απόστασης. Αυτή η απώλεια είναι ακόμα ποιο έντονη γιατί από το μουλινέ, η εκτόξευση της πετονιά γίνεται με σπιράλ και η τριβή στους οδηγούς και στον αέρα είναι τεράστια. Μια πετονιά του ø 0,30–0,35 όμως μειώνει πολύ αυτή την απώλεια τουλάχιστον για το 20%. Εξάλλου επίσης τα μολύβια έχουν μια σημαντική θέση στο θέμα του πετάγματος. Τα καταλληλότερα σχήματα είναι αυτά που έχουν μικρότερη αντίσταση στον αέρα και αεροδυναμικές μορφές, όπως όλα τα είδη “bomb“ (sea, beach, rocco), και το “standy“, “granchio“ και “combi“.

Sandro Meloni
Tony & Alberto Belfiori
Paolo Paolicchi