BACK   ...the right site for fishing lovers
 
ΤΟ ΨΑΡΕΜΑ ΤΟΥ ΡΟΦΟΥ
 
 

 

 

 

Ο βασιλιάς του ψάρεμα στην τρύπα είναι ο ροφός, που έχει τις φωλιές του σε διαφορετικά βάθη, πάντα και ποιο συχνά μεγαλύτερα λόγο την επίταση της θαλασσινής δραστηριότητας του ανθρώπου, που απομακρύνουν τακτικά τα μεγάλα άτομα από την επιφάνεια (πολύ σπάνια πλέον ο ροφός εντοπίζεται σε λιγότερα από 15 μέτρα βάθος). Ο μοντέρνο δύτης ενήμερος πλήρως για την ανάγκη να προστατεύει αυτό το είδος προσπαθεί να συλλάβει άτομα με βάρος άνω τα τέσσερα κιλά, διότι μόνο όταν πλησιάζει τέτοιο μέγεθος ο ροφός φτάνει τη σεξουαλική ωριμότητα και είναι ικανός για την αναπαραγωγή. Η επιλεκτικότητα του ψάρεμα με άπνοια επιτρέπει εύκολα να υπολογίζουμε το μέγεθος της λείας πριν ακόμα να αποφασίσουμε να κάνουμε τη βολή. Σε κάποιες περιπτώσεις, και σε νερά αρκετά ήρεμα, ο ροφός θα μπορούσε ακόμα και να βρίσκεται να τριγυρίζει κοντά την είσοδος της φωλιάς, κάποιες φορές στέκοντας όρθιος (κάθετος), αλλά ποιο συχνές είναι οι περιπτώσεις που κρύβεται μέσα της, μάλλον γιατί αισθάνθηκε την ανθρώπινη παρουσία από κάποια απόσταση.

Το καταφύγιο του ροφού τυπικά είναι μια κάθετη ρωγμή των βράχων, και πολλοί δύτες αναφέρουν ότι κατά τη διάρκεια των εμπειριών τους προτιμάει τρύπες που περιέχουν περισσότεροι δρόμοι φυγής (όχι ιδιαίτερα λαβύρινθοι, αλλά συχνά χωρισμένα σε τουλάχιστον τρία κανάλια διέξοδος), αλλά απομακρύνοντας από την επιφάνεια, προτιμάει και καταφύγια χωρίς διέξοδος αρκεί να είναι βολικά. Η αναγνώριση του καταφύγιου από το δύτη δεν είναι εύκολη επίσης γιατί για την προτίμηση που δίνουν οι ροφοί στης σκιερές ζώνες, είναι πολύ ποιο δύσκολο να βλέπουν οι δύτες τους εισόδους που, λόγο το μέγεθος ή λόγο την μόρφωση, να ανακαλούν τα χαρακτηριστικά του τυπικού καταφύγιου. Πριν τη “δοκιμή” στην τρύπα, είναι πάντα προτεινόμενο να κάνουμε μια “σιωπηλή” βουτιά σε κάποια απόσταση, εάν οι συνθήκες το επιτρέπουν, καi λίγο ποιο κοντά ώστε να διαπιστώσουμε εάν μπορεί να είναι ένα πιθανό καταφύγιο κάποιο ροφός και για να καταλαβαίνουμε εάν η είσοδος είναι αρκετά μεγάλη για να μπορεί να επιτρέπει την φυγή του.

Μια που διαπιστώσαμε που μπορεί να είναι μια κατοικούμενη φωλιά, “κατεβαίνουμε” όσο ποιο σιωπηλά γίνεται από μια πλευρά της εισόδου (την αριστερή είναι γενικά προτεινόμενη για την ποιο εύκολη κίνηση του όπλου την στιγμή του κατόρθωμα), είναι προτεινόμενο επίσης το “κατέβασμα” να γίνει με το ελάχιστο ζόρι και με ένα καλό αερισμός προβλέποντας τη πιθανότητα ένα μακρόχρονη άπνοια. Πλησιάζοντας την είσοδος, αν γίνεται εκμεταλλεύοντας ένα πιάσιμο στο βράχο, γυρίζουμε γρήγορα και ταυτόχρονα τολμάμε με μια ματιά και το όπλο. Η εμπειρία βοηθάει να πραγματοποιήσουμε τον ελιγμός παρουσιάζοντας το όπλο ήδη σε καλή ευθυγράμμιση. Ο ευνοϊκότερο στόχος θα έπρεπε να ήταν το κέντρο της “μούρη” (ο ροφός στέκεται πάντα με τη μούρη του προς την έξοδος), ώστε να πετύχει τη βολή, αν όμως ο ροφός παρουσιάζεται από πλάι, ο στόχος θα είναι τα βράγχια. Εάν το μπροστινό μέρος είναι μόνο η “αίθουσα” του καταφυγίου που βρίσκεται ποιο μέσα, πρέπει οπωσδήποτε να προσαρμόζουμε απαιτήσεις ασφαλείας με την βιασύνη να συγκρίνομε με το ψάρι.

Γενικά, για αυτό το είδος φωλιών, οι έμπειροι αυτών των ειδών ψαρεμάτων περιορίζουν την έρευνα αφήνοντας πάντα τα πόδια τους έξω από την είσοδος, ώστε να μπορούν να οπισθοχωρούν με ασφάλεια και να μην βρίσκουν την ενόχληση των πέδιλων. Μια που το πετύχαμε, ο ροφός κατευθείαν “φουσκώνεται” και σφηνώνεται στους τοίχους της φωλιάς, παρουσιάζοντας αντίσταση προσπαθώντας να οπισθοχωρεί ποιο βαθιά στην φωλιά αναγκάζοντας το δύτη σε μια δύσκολη ανάκτηση, εκτός αν δεν είναι πληγωμένο θανατικά. Αυτή είναι η ποιο επικίνδυνη φάση της σύλληψης, και είναι εκείνη που την κάνει περίλυπα διάσημη λόγο των πολλών ατυχημάτων προκαλούμενο από ζόρι και από τη μακρόχρονη άπνοια, και πέρα από αυτά, από τα συναισθήματα της σύλληψης που μπορούν να αλλάζουν αρνητικά η διαχείριση της ρεζέρβα αέρος. Εάν το ψάρι αντέχει και εάν έχουμε ένα όπλο με μουλινέ, είναι καλύτερα να ανέβουμε στην επιφάνια και να οργανωθούμε με μια ή δυο βουτιές για τη σύλληψη, αλλιώς πρέπει να αποτελειώσουμε το ψάρι με το μαχαίρι. Για αυτό, μπορεί να είναι ανάγκη να το βγάλουμε με το χέρι, να προσέχουμε όμως να μην το πιάσουμε από τα βράγχια, πολύ κοφτερά.