BACK   ...the right site for fishing lovers
 
ΤΟ ΡΟΤΑΝΤΕ
 
 

 

 

Αυτό το είδος μηχανισμού μπήκε θρασύτητα στην ζωή μας αφιερωμένη στον αλιευτικός κόσμος. Ήταν δεδομένο ότι κάποια στιγμή θα μιλούσαμε για το εργαλείο αυτό, και πολύ μάλιστα. Στην απλότητα του, αυτός ο μηχανισμός είναι μεγαλοφυής. Πριν λίγα χρόνια, όταν έκανε τις πρώτες εμφανίσεις του στη χώρα μας, δεν ήταν καθόλου εύκολο, όπως δεν είναι ακόμα σήμερα να έχουμε την νοοτροπία να μπει στην ζωή μας για να κερδίζει την σημερινή θέση “Pole Position” που του ανήκει όπως αλλού στον κόσμο, δίπλα τον πιο γνωστό και απλό μηχανισμό με σταθερή (ή κάθετη) μπομπίνα (μουλινέ): αν και το σφάλμα που καθυστερήσαμε ήταν δικό μας γιατί ακόμα ψυχολογικά ανέτοιμοι να δεχτούμε μία δύσκολη και ξένη “μηχανή” (ξένη γιατί όλοι πίστευαν ότι τέτοιους μηχανισμούς χρησιμοποιούταν μόνο στο ψάρεμα από τη βάρκα) τελευταίας γενιάς που όμως, μετά την εμφάνιση του ιντερνέτ αρχίσαμε να καταλάβουμε και να αλλάξουμε τη νοοτροπία μας εναντίων του: σημασία που του δώσαμε μόνο όταν διαπιστώσαμε, όπως ακόμα και σήμερα, ότι άλλαξε τα δεδομένα. Φυσικά, τότε όπως σήμερα, τα πράγματα δεν ήταν και δεν είναι καθόλου εύκολα ούτε για μας που φέραμε από το εξωτερικό (προσωπικά, από την γειτονική Ιταλία) αυτός ο νεωτερισμός, γιατί όπως ξέρουμε, η τεχνολογία προχωράει ασταμάτητα με τις εφευρέσεις και τις αποκαλύψεις. Το ευχάριστο όμως, είναι ότι γενικά κάναμε ήδη ένα βήμα μπροστά: σήμερα είναι λίγοι εκείνοι που θέλουν να μείνουν “πίσω”, ενώ άλλοι είναι βαριεστημένοι να “οδηγήσουν ένα απλό και παλαιό αυτοκίνητο” (τους μηχανισμούς παλαιάς γενιάς). Αυτό, εκτός από τη χρήση καινούριων ινών στην κατασκευή του σασί και των διαφορετικών μελών των γραναζιών, οφείλεται επίσης στην ταχύτητα, που τώρα φτάνει πλέων σε απίστευτοι αριθμοί (φανταστείτε ότι η μπομπίνα ενός καλού ροτάντε, με ένα μολύβι των 150 γρ. φτάνει στα 150–200 μέτρα, σε πολύ λίγα δευτερόλεπτα, κάνει δηλαδή τόσες στροφές όσες ένα αυτοκίνητο μεγάλου κυβισμού. Για να μην πολυλογούμε, ένα ροτάντε για να είναι άξιος και να μας δίνει το μέγιστο τις ικανότητες του, πέρα από το να είναι καλά συντηρημένο, καθαρό και λαδωμένο, πρέπει να έχει οπωσδήποτε καλή ζυγοστάθμιση. Είναι ακριβώς αυτή, η ζυγοστάθμιση, η αιτία που θα μας επιτρέπει να αποφεύγουμε τα περισσότερα προβλήματα, ακόμα και την ίδια ζωή του μηχανισμού. Εξάλλου, εάν το παρατηρήσατε, τα καινούρια ροτάντε, αντίθετα από τα παλαιά που ήταν φτιαγμένα από πολυμελής κομμάτια μετάλλου, τώρα έχουν το σασί τους κατασκευασμένο μονοκόμματο: αυτό γιατί οι δυνατές παλμικές δονήσεις της παλαιάς μπομπίνας προκαλούμενα από την αληθινά υπερβολική ταχύτητα, άρα και στροφές κατά τη διάρκεια του πετάγματος, εκτός που φρέναραν την κούρσα της πετονιάς με την φυσική μείωση της ταχύτητας και απώλεια πολλών μέτρων, προκαλούσαν και την παραμόρφωση των θέσεων που στηρίζεται το κεντρικό άξονα, και συνεπώς η εξωτερική περίμετρος συγκράτησης της ίδιας μπομπίνας. Ένα άλλο πράγμα που βλέπουμε ότι αφαιρέθηκε από σχεδόν όλα τα σημερινά ροτάντε, είναι ο μοιραστής (οδηγός) της πετονιάς. Αυτό το μικρό εργαλείο, είναι πολύ λίγοι πλέον εκείνοι που το θεωρούν αναγκαίο, ακόμα και για τους αρχάριους, είναι τοποθετημένο στον μπροστινό μέρος του ροτάντε επάνω στο σασί όπου, σε ένα κούφιο άξονα που κυλάει ελεύθερα τοποθετώντας ομαλά την πετονιά που μαζεύει πάνω την μπομπίνα, και στηρίζεται πλαϊνά μεταξύ των δυο μάγουλων. Από κάτω, ο μοιραστής αυτός κινείτε (κατά τη διάρκεια του μαζέματος, βέβαια) δεξιά-αριστερά-δεξιά, επάνω σε μια “βίδα χωρίς τέλος” που στηρίζεται και αυτή, όπως την κούφιο άξονα πιο πάνω, πλαϊνά μεταξύ των δυο μάγουλων, ενάμισι εκατοστό πιο κάτω. Έπειτα , υπάρχει η ρέγουλα (συμπλέκτη ή φρένο) που στην περίπτωση των ροτάντε για surfcasting και του οποίου μιλάμε, βρίσκεται τοποθετημένο ακριβώς από κάτω την μανιβέλα του μαζέματος, στο δεξί μάγουλο του ίδιου μηχανισμού. Έχει σχήμα “αστέρι ” (*) και σε περίπτωση ανάγκη, μπορούμε να την φτάσουμε πολύ εύκολα και με την άνεση, εάν χρειαστεί, να μην παρατάμε η δουλειά της στιγμής: φτάνει μόνο να απλώσουμε ο αντίχειρας μας για να την φτάσουμε, να τη λασκάρουμε ή να την σφίξουμε, με τις ανάγκες μας.

Μπέρδεμα πετονιάς: Συνεχίζοντας τη συζήτηση, πάμε να δούμε τώρα το θέμα, που εδώ, με τη χρήση του ροτάντε, είναι πολύ πιο πραγματικός, του μπερδέματος της πετονιάς ή εάν θέλετε, όπως το αποκαλούνε οι Ιταλοί, η “περούκα” (στα Αγγλικά bird nest= φωλιά του πουλιού). Οι λόγοι για τον οποίο δημιουργείτε η περούκα, είναι διαφορετικοί, αλλά τις περισσότερες φορές αυτό οφείλεται σε εμάς και στην αμέλεια μας, στην μη σωστή ζυγοστάθμιση ή στην λανθασμένη εκτέλεση του πετάγματος. Όμως, η κύρια αιτία που συνεχώς γίνονται “περούκες”, είναι η υπερβολική έξοδος της πετονιάς από την μπομπίνα κατά την βολή. Για να καταλαβαίνουμε καλύτερα: Ένα μολύβι στην εκτόξευση της βολής φεύγει με ταχύτητα 300 χλμ. την ώρα περίπου σέρνοντας μαζί του την πετονιά στην μπομπίνα, ξετυλίγοντας την. Η μπομπίνα, μετά ένα αργό ξεκίνημα, αρχίζει να περιστρέφεται συνεχώς ποιο γρήγορα μέχρι που φτάνει να είναι υπερβολικό: Αυτή η ταχύτητα, που υπερβαίνει ακόμα και το ίδιο μολύβι, σε κάποια φάση, λασκάρεται τόσο πολύ που μπερδεύεται η μια σπείρα μέσα στην άλλη δημιουργώντας έτσι την μοιραία περούκα και το άφευκτος “κρακ” (η θραύση) της πετονιάς αν δεν φρενάρουμε την “κούρσα”, άρα την ταχύτητα. Αυτό γίνεται δυνατόν μόνο όταν, αμέσως μετά την απελευθέρωση της πετονιάς, άρα το ξεκίνημα της κούρσας, πιέζουμε με τον αντίχειρα μας την ίδια πετονιά, τόσο όσο φτάνει να την κρατάμε τεντωμένη ίσια με το μολύβι χωρίς όμως να τη φρενάρουμε, εκτός τη στιγμή που αυτό αγγίζει το νερό (εάν μιλάμε για ψάρεμα), ή το πάτο (εάν μιλάμε για πετάγματα).

Φρένα: Όσον αφορά τα φρένα, είναι σημαντικό να ξέρουμε ότι τα φρένα των ροτάντε μπορούν να είναι από δύο είδη: μαγνητικό ή φυγοκεντρικό. Ενώ τα πρώτα, τα μαγνητικά φρένα, μέχρι πριν λίγα χρόνια μόνο ήταν αποκλειστικότητα των μηχανισμών συρτής, με την ανάπτυξη των τεχνολογιών, εφαρμόστηκε (μετά από σοβαρά μελέτη) με μεγάλη επιτυχία και στα ροτάντε των 12 και 15 λιμπρών που χρησιμοποιούνται στην τεχνική Surfcasting. Αυτά τα φρένα, λειτουργούν πλησιάζοντας το εσωτερικό του δεξιού “μάγουλο” της μπομπίνας όταν κινούμε μπροστά ή πίσω το μοχλό που βρίσκεται εξωτερικά επάνω του: από αυτή τη διαδικασία, δημιουργείται ένας μαγνητικό πεδίο που φρενάρει την μπομπίνα. Το φυγοκεντρικό, δουλεύει έχοντας δύο μικρά πλαστικά κυλινδράκια τοποθετημένα σε ένα μικρό πλάγιος άξονα πάνω στο κεντρικό άξονα και δίπλα τον αριστερό μάγουλο. Λόγο την υπερβολική ταχύτητα της μπομπίνας, και την ίδια φυγοκεντρικής δύναμης, τα δυο κυλινδράκια μετακινούνται προς τις εξωτερικές άκρες του πλάγιου άξονας και, αγγίζοντας και τρίβοντας το εσωτερικό του μάγουλος, φρενάρουν την κούρσα της μπομπίνας. Ένα άλλο τρόπο φρενάρισμα, αποτελείται στο βίδωμα ή ξεβίδωμα των δύο μικρών κυπέλλων τοποθετημένοι στο κέντρο των δύο εξωτερικών πλευρών του μηχανισμού. Αυτή τη ρύθμιση γίνεται πριν από το πέταγμα. Τέλος, το τελευταίο τρόπος για να φρενάρουμε την μπομπίνα των ροτάντε, εάν είναι free spool, είναι δια χειρός, που είναι επίσης εκείνο που θα μας κοστίζει κάποια εγκαύματα στο αντίχειράς μας: γίνεται πιέζοντας ελαφρά και όσο φτάνει τον αντίχειρα επάνω στην μπομπίνα όταν βλέπουμε ότι η πετονιά που ελευθερώνεται είναι υπερβολική και ανεμίζει, δίνοντας όμως ευκαιρία να συνεχίζει την βολή ακολουθώντας το μολύβι ευθύγραμμος και ομοιόμορφα.