BACK   ...the right site for fishing lovers
 
VERTICAL JIGGING
 
 

 

 

Καινούρια τεχνική, το Vertical Jigging έχει βρει ο σωστός δρόμος μεταξύ τις ανταγωνιστικές και περισσότερο γνωστές τεχνικές ψαρέματος και σήμερα είναι από τις πιο εξασκούμενη στα νερά της Μεσογείου. Ο εξοπλισμός είναι ελαχιστοποιημένο, επιτρέποντας ακόμα στους αρχάριους να την πλησιάζει χωρίς πολλά προβλήματα και, μάλλον, αυτό είναι μια από τις αιτίες της επιτυχίας της. Στη ουσία αποτελείται στο να "κατεβάζουμε" μέχρι το βυθό κάποια βαριά δολώματα και μεταλλικά ‘’ανεβάζοντας τα’’ μετά με ανάκτηση λιγότερο ή περισσότερο ταχύς προς την βάρκα. Το αποτέλεσμα αυτό θα το έχουμε κάνοντας το σωστό ‘’παιχνίδι’’ των χεριών μας, μεταξύ αυτό που κρατάει το καλάμι και που καθορίζει το γερό τράβηγμα (jerking) και το άλλο που μαζεύει την πετονιά με το μηχανισμό.

Αυτό το μάζεμα του jig μπορεί να εκτελείται με διαφορετικούς τρόπους, μεταξύ των πιο απλό έχουμε το short jerking που αποτελείται από μικρά γερά τραβήγματα και το long jerking πολύ πιο ‘’γλυκό’’, με το στειλιάρι του καλαμιού κάτω από τη μασχάλη (underarm) ή χρησιμοποιώντας κοιλιακή ζώνη για να μειωθεί τη φυσική αντοχή (ή στρεσάρισμα). Αποτελείται από ένας τρόπος ψαρέματος που ήδη οι πατεράδες μας και οι παππούδες μας στα περασμένα χρόνια εκτελούσαν για την σύλληψη καλαμαριών. Το αποκαλούμενο ‘’ψάρεμα πατωτό’’ φτιαγμένο από ένα μολύβι με μια διπλή σειρά μικρών καλαθιών με αγκίστρια που σηκωνόταν στην βάρκα, ένα είδος vertical jigging άλλων εποχών…

Το αληθινό αρχικό vertical jigging προέρχεται από τις Βόρειες Θάλασσες, δημιουργημένη για το ψάρεμα του μπακαλιάρου με την βάρκα ακίνητη, μετά, σιγά σιγά, έγινε εμπλουτισμένο και εξατομικευμένος από τους Ιάπωνες που τον έκαναν ένα αληθινό πάθος. Οι αιτίες είναι πολλαπλές, δεμένες αφενός στην θάλασσα και στα συχνά τσουνάμι, στους περιορισμούς στο να υπάρχουν ιδιωτικούς σκάφους που εν τω μεταξύ συνοδεύεται στην παράδοση των μεγάλων σκαφών εξοπλισμένο για να φιλοξενήσει οι διάφοροι ψαράδες, όλοι με την δική τους σταθερή θέση. Τώρα πια αυτό σχεδόν δεν υπάρχει πλέον, αλλά είναι με αυτό τον τρόπο που γεννήθηκαν επίσης το sabiki, το ψάρεμα των καλαμαριών και το vertical jigging.

Στην πρακτική η βάρκα κινείται ελεύθερη με το ρεύμα χωρίς να είναι αγκυροβολημένη και με το βυθόμετρο σκανταγιάρουμε το πυθμένα για να βρούμε το σωστό σημείο, μια που βρούμε, κατεβάζουμε το δόλωμα. Τα δολώματα είναι φτιαγμένα από μέταλλο περισσότερο ή λιγότερο βαρύ και αρματωμένα με ένα αγκίστρι σταθεροποιημένο επίσης σε μια σειρά δαχτυλιδιών είτε διαχωρισμένους είτε όχι. Τα πρώτα είναι τα split ring, για να τοποθετούνται στα δαχτυλίδια των jig, τα δεύτερα είναι τα solid ring, ατσάλινα δαχτυλίδια κλειστά που τοποθετούνται κατευθείαν στα παράμαλλα: μετά, πάνω σε αυτά θα είναι τοποθετημένα τα split με το jig και το assist hook. Το σημαντικό ωστόσο είναι να διαλέξουμε με μέριμνα την αντοχή της θραύσης σε σχέση με τα θηράματα και να προτιμάμε καλύτερα τα δολώματα ‘’σπασμένα’’ και πιο κινούμενα όσο είναι δυνατό.

Η χρήση των νημάτων είναι απολύτως βασική όπως επίσης η παρουσία ενός παράμαλλου από νάιλον που μπορεί να φτάσει έως και τα δέκα μέτρα. Το σχήμα των τεχνητών δολωμάτων γενικά είναι μακρόστενο ή ατρακτοειδής με βάρος που κυλάει από λίγα γραμμάρια έως το μισό κιλό, τα χρώματα είναι πολύ έντονα και η κίνηση τους στο ανέβασμα προκαλεί κάποιες δονήσεις που γίνονται ακαταμάχητα στα κυνηγόψαρα όπως τα μαγιάτικα και τις συναγρίδες. Μια βέλτιστη συνθήκη για την αρπαγή των τεχνιτών δολωμάτων εκ μέρους των ψαριών, είναι το να γίνεται ένα είδος μάχη-αγώνα μέσα στα κοπάδια που, πεινασμένα, θα ορμήσουν σχεδόν ‘’με κλειστά μάτια’’ πέφτοντας στην παγίδα αυτού του τεχνητού.

Ο εξοπλισμός που δεν πρέπει να μας λείπει είναι: το καλάμι, τα jig, το νήμα, τα παράμαλλα, τα solid rings, και τα split rings, πέρα από τα assist hooks και ένα βυθόμετρο. Επίσης την φυσική αντοχή είναι πολύ σημαντική, αλλά αυτή είναι… optional!