BACK   ...the right site for fishing lovers
 
ΧΕΙΜΩΝΑ ΓΕΙΑΣΟΥ
 
 

 

Το γνήσιο άρθρο που δημοσιεύτηκε σε Ελληνικό περιοδικό ψαρέματος

 

Οι συνεχείς θαλασσοταραχές που μέχρι τώρα χαρακτήριζαν το χειμώνα που πέρασε, άφησαν τη θέση τους σε πιο ευχάριστες και προσιτές καιρικές συνθήκες. Σιγά σιγά η θερμοκρασία ανεβαίνει και οι ηλιόλουστες ημέρες αυτής της εποχής ενισχύουν την αναγέννηση των μικροοργανισμών. Ας δούμε πως θα προσαρμόσουμε το ψάρεμά μας στις νέες συνθήκες του καλοκαιριού.

Αυτή η αναγέννηση τω μικροοργανισμών φέρνει πάλι κοντά στις ακτές όλα τα είδη ψαριών που είτε λόγω των δυνατών κυμάτων, είτε λόγω της χαμηλής θερμοκρασίας, έμειναν σε πιο βαθιά νερά, μακριά από τις ακτές. Όμως οι καιρικές συνθήκες αλλάζουν και για εμάς, που δεν έχουμε πλέον να αντιμετωπίσουμε το διαπεραστικό κρύο και τη βροχή, ούτε τα φύκια που σηκώνουν από το βυθό τα κύματα, αν και με αυτές τις συνθήκες είχαμε περισσότερες ευκαιρίες να πιάσουμε κάποιο καλό ψάρι … Οι συνθήκες, λοιπόν, από την άνοιξη αρχίζουν να γίνονται καλές και λιγότερο δεσμευτικές, οριοθετώντας όμως τη στιγμή που πρέπει να δείξουμε πόσο γνωρίζουμε τη θάλασσα, τη μορφολογία των αμμωδών βυθών και … τα ψάρια.

Με τα κύματα της φουρτουνιασμένης θάλασσας τα πράγματα ήταν πολύ πιο εύκολα, αφού μας έδιναν την δυνατότητα να βλέπουμε που βρίσκονται οι “διάδρομοι”, τα κανάλια και η “ζώνη μαξιλαριού” και ξέραμε που να τοποθετήσουμε τα δολώματά μας. Τώρα, τα κάνουμε; Πως θα γνωρίζουμε τα σημεία του βυθού στα οποία πρέπει να ρίξουμε τις αρματωσιές μας ώστε να έχουμε πιθανότητες να πιάσουμε κάποια από τα ψάρια που αναζητούν την τροφή τους στην περιοχή; Ο μόνος τρόπος που έχουμε στη διάθεσή μας για να εντοπίσουμε τα καλά σημεία του βυθού στο οποίο θα ψαρέψουμε, είναι να τον ανιχνεύσουμε προσεκτικά με τη βοήθεια του καλαμιού μας πριν αρχίσουμε το ψάρεμά μας, ώστε να μην ψαρεύουμε στην τύχη. Πρέπει όμως να ξέρουμε τον τρόπο, με τον οποίο θα προχωρήσουμε σε αυτήν την … ανίχνευση!

Αφού επιλέγουμε τη μικρή ή μεγάλη παραλία στην οποία θα ψαρέψουμε – εγώ προτιμώ μια μεγάλη παραλία και στήνω τα καλάμια μου πάντα στο κέντρο της – θα στήσουμε τα καλάμια στο σημείο που θέλουμε και θα αρχίσουμε να ρίχνουμε με το ένα καλάμι μας, χωρίς δόλωμα, όσο πιο μακριά μπορούμε. Μόλις το μολύβι μας ακουμπάει στο βυθό, πολύ ήρεμα θα αρχίσουμε να μαζεύουμε την πετονιά, τραβώντας αργά το μολύβι προς την ακτή. Θα διαπιστώσουμε τότε ότι σε κάποια σημεία και σε διαφορετικές αποστάσεις από την παραλία, το μολύβι “χορεύει” ή το νιώθουμε λίγο πιο βαρύ.

Όταν το μολύβι “χορεύει” αυτό σημαίνει ότι ο βυθός στο σημείο αυτό είναι σκληρός, επειδή η δύναμη των κυμάτων δεν ήταν αρκετή ώστε να το ανακατέψει. Σ’αυτό το σημείο η άμμος έχει μορφή κυματιστή και δεν έχει νόημα να ψαρέψουμε εκεί, αφού πρόκειται για ένα σημείο στο οποίο δεν υπάρχει ζωή.

Συνεχίζοντας να μαζεύουμε, θα διαπιστώσουμε ότι σε κάποια σημεία … ο χορός σταματάει και το μολύβι έρχεται πιο βαρύ. Αυτό γίνεται γιατί σε αυτά τα σημεία τα ρεύματα έχουν ανακατέψει το βυθό, μαλακώνοντας την αμμώδη επιφάνειά του, φέρνοντας έτσι στην επιφάνεια όλους αυτούς τους μικροοργανισμούς με τους οποίους τρέφονται τα ψάρια. Αυτά βέβαια είναι τα πιο κατάλληλα σημεία για την τοποθέτηση των δολωμάτων μας. Πως όμως μπορέσουμε να ξαναρίξούμε τη δολωμένη αρματωσιά μας στο ίδιο σημείο;

Πρέπει να επαναλαμβάνουμε την ίδια διαδικασία κάθε φορά που θα ρίχνουμε τα καλάμια μας; Και βέβαια, όχι! Αρκεί μόνο να φτιάξουμε έναν κόμπο πάνω στην πετονιά, με ένα κομμάτι λεπτό νήμα ή με πετονιά και να σημαδέψουμε έτσι την απόσταση στην οποία βρίσκεται το καλό σημείο. Έτσι, μετά το μακρινό πέταγμα μπορούμε να μαζέψουμε την πετονιά μας μέχρι το σημείο που έχουμε σημαδέψει και να είμαστε σίγουροι ότι η αρματωσιά μας βρίσκεται στο σωστό σημείο. Εδώ πρέπει να τονίσουμε ότι το νήμα ή η πετονιά που θα χρησιμοποιήσουμε για αυτήν τη δουλειά, πρέπει να κοπεί πάντα στον κόμπο, χωρίς άκρες που περισσεύουν, γιατί υπάρχει περίπτωση να γίνουν πολύ επικίνδυνες όταν περνάνε από τον οδηγό που βρίσκεται στην μύτη του καλαμιού.

Ο εξοπλισμός μας στις νέες συνθήκες:
Ας δούμε τώρα τι εξοπλισμό θα χρησιμοποιήσουμε αυτή την εποχή, που η θάλασσα είναι πιο ήσυχη και οι καιρικές συνθήκες είναι πιο ήπιες. Εγώ συνηθίζω την εποχή αυτή να χρησιμοποιώ τέσσερα καλάμια, δυο RIP (4-8 ουγκιές) και δυο ημίσκληρα, τύπου Bass Rod (3-4 ουκιές).

Τα δυο πρώτα θα τα χρησιμοποιήσουμε αρχικά για να ανιχνεύσουμε το βυθό, ξεκινώντας από πολύ μακριά, και κατά τη διάρκεια του ψαρέματος θα τοποθετήσουμε με αυτά τα δολώματά μας μακριά από την ακτή, ελπίζοντας σε κάποια έκπληξη.

Τα άλλα δυο, τα πιο μαλακά θα τα χρησιμοποιήσουμε για τα πιο κοντινά και μεσαία πετάγματα, για ν πιάσουμε τα ανεπαίσθητα τσιμπήματα των ψαριών όταν δεν τρώνε με πολύ όρεξη. Στους μηχανισμούς, από την αρχική διάμετρος πετονιάς 0,35 που χρησιμοποιούσαμε στη διάρκεια όλου του χειμώνα, τώρα θα τυλίξουμε ένα καλό 0,30άρι. Τα παράμαλλα για τα καλάμια RIP θα τα φτιάξουμε με πετονιές 0,25 έως 0,30, ενώ για τα ημίσκληρα καλάμια από 0,18 έως 0,22. Όσο για το μέγεθος των αγκιστριών, αυτό κυμαίνεται από το νούμερο 4-5 έως το 1-2.

Μια που τα δολώματα που θα χρησιμοποιήσουμε θα είναι σχεδόν πάντα σκουλήκια, όπως αμερικάνικο, μαύρο, μονοδόλι και τριχιά, τα αγκίστρια θα είναι αναγκαστικά λεπτά και με μακρύ κοτσάνι. Τα μολύβια θα τα προσαρμόσουμε στην αρματωσιά μας με μια στριφταροπαραμάνα, ώστε να είναι περαστά και να μην προβάλλουν την παραμικρή αντίσταση όταν τρώνε τα ψάρια. Όπως βλέπετε, μετά το χειμώνα τα πράγματα αλλάζουν εντελώς, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι το ψάρεμα δεν παραμένει πολύ διασκεδαστικό, ειδικά όταν πιαστεί ένα καλό μουρμούρι ή μια ωραία τσιπούρα.

πάτα πάνω στις φωτογραφίες για να τις δεις σε κανονικό μέγεθος