BACK   ...the right site for fishing lovers
 
ΞΕΚΙΝΑΜΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΗ
 
 

 

 

 

Σε αυτό το τμήμα θα προσπαθήσουμε να καταλαβαίνουμε τις τεχνικές και τις στρατηγικές ψαρέματος τόσο για τους σαλμόνιδες όσο και για τα υπόλοιπα είδη ψαριών που ψαρεύονται με την μύγα. Μια από τις κυριότερες χαρακτηριστικές αυτού του ψαρέματος είναι η ανάγκη μια ειδικά εξαντλητική γνώση των ειδών και των τροφικών συνήθειων ακόμα μέχρι το σημείο που, στην περίπτωση οι ψαράδες των σαλμονιδών μετέτρεψαν οι ίδιοι σε αληθινοί μελετητές εντομολογίας, ώστε να γνωρίζουν καλύτερα τη διατροφή …………..
Για να αρχίσουμε “όπως πρέπει”, θα ξεκινήσουμε από τα βασικά του ψαρέματος, από το απαραίτητο υλικό και την τοποθέτηση του με βάση την τεχνική για να αντιμετωπίσουμε διαφορετικές περιπτώσεις ψαρέματος. Πριν ξεκινήσουμε, θα ήθελα να διευκρινίζω ότι αυτά, άλλα δεν είναι από συμβουλές ενός ψαράς σε άλλους ψαράδες, οι οποίοι, στις περισσότερες φορές είναι πολύ καλοί όπως κάποιοι άλλοι. Η πρόθεση μου δεν είναι να κάνω ή να φαίνομαι καθηγητής, σε αυτό το ψάρεμα εκείνοι που μπορούν να κάθονται πίσω από την έδρα και να διδάσκουν είναι πολλοί λίγοι, και εγώ (σε αυτό το ψάρεμα) δεν είμαι από αυτούς.

Οι βασικές αρχές: Αυτό το ψάρεμα βασίζεται στο να προσφέρει στο ψάρι ένα τυπικό υλικό της δίαιτα του από την μορφή η ποιο φυσική που γίνεται, ώστε να θεωρηθεί απαραίτητη η παρουσία του από κάποια απόσταση ενός αντικείμενο που έχει ένα βάρος πρακτικά ανύπαρκτος. Για να καταλάβουμε: δένουμε ένα μικρό κομμάτι χαρτί στην ελεύθερη άκρη της πετονιάς ενός καλαμιού του surfcasting και προσπαθήσουμε να το ρίξουμε, μπορούμε? Φυσικά όχι. Το ρίξιμο με ένα οποιοδήποτε απλό καλάμι με μηχανισμό, βασίζεται στην ώθηση σε μια μάζα κατορθωμένος από την ένωση μια φυγοκεντρική δύναμη και μια αδράνεια. Αυτές τις δυνάμεις είναι απευθείας συμμετρικές στην μάζα που είναι χρησιμοποιημένη, άρα εάν θέλουμε να ρίξουμε μια μύγα, δεν πρέπει να κάνουμε άλλο από το να βάλουμε μια μάζα. Σε αυτή την περίπτωση, το πετυχαίνουμε με μια, λίγο – πολύ, βαρύ πετονιά. Μόνο με αυτό τον τρόπο θα έχουμε μια φυσική παρουσίαση ενός δόλωμα που δεν έχει βάρος, και αυτό σχηματίζεται περισσότερο τα υλικά που πρέπει να χρησιμοποιήσουμε.

Το Καλάμι: Το καλάμι για την “ουρά του ποντικιού”, είναι ένα “κοντάρι” φτιαγμένο από διαφορετικά υλικά στον οποίο αναθέτουμε την οδήγηση της πετονιάς, και πρέπει να έχει αρκετή ελαστικότητα. Μέχρι εδώ, είναι όλα τα ίδια όπως τις άλλες τεχνικές, μόνο που σε αυτό το είδος ψαρέματος, υπάρχει μια ειδική χαρακτηριστική:

Το μήκος μετριέται σε πόδια και γενικά πάνε από έξι των ποιο απλών μοντέλων για το ψάρεμα του σολομού, σε εκείνα με δυο χέρια των 15 και 16 ποδών.

Είναι καλάμια με πολύ ελάχιστο βάρος, ειδικά ικανά για το ζόρι που πραγματοποιείται κατά τη διάρκεια των πεταγμάτων.

Ο μηχανισμός τοποθετείται σε ένα στερέωμα τοποθετημένο και αυτό στο στειλιάρι, ακριβώς πάνω στην κατώτερη άκρη του καλαμιού (κανονικά από φυσικό φελλό). Υπάρχουν μοντέλα για “δυο χέρια” που έχουν στειλιάρι μεγαλύτερο (κάτω από το μηχανισμό), και άλλα που έχουν ως συνέχεια του στειλιαριού, ένα “τακούνι για πάλεμα”.

Οι οδηγοί είναι γενικά μεταλλικοί εκτός από το πρώτο (ο ποιο κοντινός στο μηχανισμό) με την τυπική μορφή του φιδιού, και είναι αρκετά πολλοί σε αριθμός.

Τα καλάμια αριθμήζονται το ίδιο όπως τις πετονιές, με νούμερα που πάνε από το 3 έως στο 12.

Παλιά ήταν φτιαγμένα από μπαμπού, όμως στην σημερινή πραγματικότητα το υλικό περισσότερο χρησιμοποιημένο είναι το καρμπόν, πολύ πιο ελαφρό και ελαστικό, όμως, υπάρχουν εταιρίες ακόμα σήμερα που μέσα στους καταλόγους τους έχουν αληθινά έργα τέχνη από μπαμπού.

Έστω που είναι άψογες οι γενικές χαρακτηριστικές των βελτιώσεων των καλαμιών για την ουρά του ποντικιού, είναι δεδομένο επίσης ότι υπάρχουν άλλα καλάμια που δεν συμμορφώνονται με κανένα από αυτά.

Ο Mηχανισμός: Ο μηχανισμός για την ουρά του ποντικιού είναι μάλλον το “κομμάτι” λιγότερο σημαντικό από όλα, μια που χρειάζεται μόνο για να αποθηκέψουμε την πετονιά. Τόσο το μάζεμα όσο την απελευθέρωση της πετονιάς γίνονται με τη βοήθεια του ελεύθερου χεριού, ακόμα και όταν θα χρειαστεί το τράβα-λύνε για να κουράσουμε το ψάρι. Αυτό το τράβα-λύσε, πρέπει να είναι ρυθμιζόμενο με την δύναμη ή, αν είναι δυνατό, με το μηχανισμός. Ο μηχανισμός είναι με περιστρεφόμενο τύμπανο και πρέπει να χωράει αρκετή πετονιά συν κάποια περισσότερα μέτρα ρεζέρβα ή backing στην περίπτωση που το ψάρι τραβάει περισσότερα μέτρα από αυτά που έχει η ουρά του ποντικιού. Αυτό (ο μηχανισμός) πρέπει να ταιριάζει με το νούμερο του καλαμιού και της πετονιάς, ώστε για μια πετονιά του νούμερο 5, ο μηχανισμός πρέπει να είναι το ίδιο νούμερο ή το πολύ του 6.

Η Πετονιά: Η πετονιά είναι απολύτως το πιο σημαντικό “κομμάτι” από όλο το εξοπλισμό, επίσης γιατί πρέπει να έχει υποχρεωτικά το κατάλληλο βάρος που χρειάζεται για να γίνουν τα πετάγματα. Είπαμε ότι αυτό το είδος πετονιά χαρακτηρίζεται μέσο κάποιους αριθμούς και μπορεί να είναι ειδικά από δυο είδη:

WF: Πετονιές αποκεντρωμένες, το οποίο παρουσιάζουν το βάρος τους εκτοπισμένο προς μια από τις άκρες τις και χρησιμοποιούνται για τη διευκόλυνση των μακρινών βολών και των βαριών μυγών.

DT: Πετονιές για διπλή χρήση. Χρησιμοποιούνται για σχεδόν όλες τις υπόλοιπες καταστάσεις. Η κωνικότητα των πετονιών αυτών είναι πιο έντονη και στις δυο άκρες, πράγμα που μας επιτρέπει να τις αλλάξουμε όταν η μια χαλάει.
Υπάρχουν επίσης και άλλες, όπως τις ίσιες που, δεν έχουν καμία κωνικότητα και που κρατάει την διάμετρος για πάνω από 100 πόδια (30 μέτρα περίπου). Ως τελευταία επιλογή, υπάρχουν τις shooting heads ή κεφάλια για ρίξιμο, η οποία χρησιμότητα είναι η ίδια των DT και ακόμα για πιο μακριά.

 

Backing   -    Πετονιά    -    Leader

Το backing ή ρεζέρβα, είναι μία πετονιά, κανονικά νήμα, που μας ικανοποιεί δίνοντας μας την εγγύηση της άμεσης επαφής με το ψάρι ακόμα όταν αυτό είναι μακριά 30 μέτρα. Το κάτω της πετονιάς, είναι μια προέκταση της ίδιας πετονιάς όπου δένεται και τη μύγα. Γενικά είναι κωνικό, και μειώνει το πάχος του προς την άκρη που θα δέσουμε τη μύγα. Μπορεί να είναι είτε από νάιλον είτε από νήμα.